POLITYKA

Niedziela, 25 sierpnia 2019

Polityka - nr 27 (2511) z dnia 2005-07-09; s. 82-83

Społeczeństwo / Obyczaje / Babcia z centralnego

Marcin Kołodziejczyk

Bogata biedaczka

Warszawa, Dworzec Centralny: w kasie komisariatu policji na bezdomną Krystynę nadal czeka 41 tys. zł. A ona wciąż stanowczo odmawia przyjęcia pieniędzy. Właśnie przeniosła się na inny dworzec.

Krystyna Szczepaniak: 55 lat, pogodna, uśmiechnięta, bezdomna od 14 lat. Przed dwoma miesiącami ktoś wsunął jej za pazuchę kopertę z 41 tys. zł i napisem: „dla ubogich”. Natychmiast oddała ją na komisariat. Opisały to wtedy wszystkie gazety i pokazały wszystkie telewizje. Krystyna mówi z sensem, a potem nagle odlatuje w absurd i trudno jej powrócić: – Do schroniska nie idę, bo tam zbyt wiele ludzi się tłoczy obok siebie i warunki sprzyjają zarażeniu chorobą. Na dworcu też się można zarazić, ale tu przynajmniej jest przestrzeń.

Jej przestrzeń: nisza między posterunkiem policji a ubikacją utrzymywaną w ładzie przez znajomą panią Stasię, za 1 zł od klienta. A kiedy Krystyna przychodzi załatwić potrzebę, Stasia jej wypomina delikatnie, że śmierdzi, i żeby swoje toboły zostawiła przed wejściem, bo cierpi na tym renoma toalety. Natomiast dworcowe kamerki pod sufitem obracają się bezgłośnie i Krystyna wie, że policjanci czasem spojrzą, czy nic jej nie jest, bo ją lubią.

Policjanci sprawdzają te 41 tys. zł, które im przyniosła, ...