POLITYKA

Niedziela, 18 sierpnia 2019

Polityka - nr 51 (2634) z dnia 2007-12-22; s. 112-114

Historia

Aleksandra Porada

Car w Paryżu

Rosja pojawiła się w świadomości Francuzów w imponującej osobie cara Piotra Wielkiego, który w 1717 r. wprosił się z wizytą do Paryża. Do owego czasu północna kraina nie budziła nad Sekwaną zainteresowania.

Do początków XVIII w. Francuzi niewiele wiedzieli o Rosji, choć w 1656 r. wydano we Francji bestseller uczonego Adama Oleariusa, który jako dyplomata podróżował po „Moskowii” czasów Iwana Groźnego. Wraz z wydanym w 1683 r. „Opisaniem świata”, którego autorem był geograf Alain Manesson Mallet, dzieło Oleariusa sprawiło, iż wśród francuskich elit rozpowszechnił się wizerunek Rosji jako państwa nie tylko odległego, ale przede wszystkim barbarzyńskiego. Francuzów epoki Króla Słońce takie kraje nie pociągały.

Erudyci pamiętali, że w 1051 r. król Francji Henryk I poślubił Annę, córkę władcy kijowskiego Jarosława Mądrego. Ale pomiędzy Burbonami, władającymi Francją od końca XVI w., i dynastią Romanowów, rządzącą Rosją od 1613 r., nie było żadnych więzów krwi. Nie była też Rosja postrzegana jako atrakcyjny rynek zbytu dla francuskich towarów. Ani jako ewentualny partner w rozgrywkach politycznych. To ostatnie zamierzał Piotr I zmienić, tak jak zmienić próbował w Rosji w ...