POLITYKA

Poniedziałek, 15 lipca 2019

Polityka - nr 51 (2685) z dnia 2008-12-20; s. 111-113

Historia

Aleksandra Porada

Caryca Dagmar Maria Fiodorowna

Była żoną i matką carów, krewną połowy monarchów Europy. Zmarła w rodzinnej Danii, ale niedawno jej szczątki uroczyście przeniesiono do petersburskiego Soboru Pietropawłowskiego.

Urodziła się 26 listopada 1847 r. jako druga córka księcia Chrystiana z linii Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg i jego kuzynki Luizy z Hesji-Kassel. Miała cztery lata, gdy stało się jasne, że jej ojciec obejmie tron Danii po Fryderyku VII. Piętnaście, gdy jej siostra Aleksandra poślubiła księcia Walii, a brat objął tron Grecji. Szesnaście, gdy ich ojciec został królem jako Chrystian IX.

1 lutego 1864 r. wojska pruskie i austriackie przekroczyły granicę Danii, która w wyniku wojny utraciła Holsztyn i Szlezwik, co nie przeszkodziło carowi Aleksandrowi II poprosić o rękę Dagmar dla swego najstarszego syna Mikołaja. Młodzi natychmiast przypadli sobie do gustu, ale kilka miesięcy po zaręczynach Mikołaj zmarł. Car postanowił, że z uroczą duńską królewną ożeni się jego kolejny syn, Aleksander, zwany Saszą, a czasami przezywany wołem dla swej potężnej postury i niewielkiej lotności umysłu. Dagmar współczuto powszechnie, gdy wyjeżdżała do dalekiej Rosji, aby po stracie ukochanego poślubić jego mniej udanego brata.

Niepotrzebnie. Był...