POLITYKA

Sobota, 24 sierpnia 2019

Polityka - nr 4 (4) z dnia 2019-04-24; Pomocnik Historyczny. 2/2019. Dzieje wspólnej Europy. Wydanie II uzupełnione; s. 24-25

Detale

Agnieszka Krzemińska

Cesarstwo po rzymsku

Po pokonaniu Antoniusza w bitwie pod Akcjum w 31 r. p.n.e. Oktawian stał się jedynym władcą państwa rzymskiego. Przy zachowaniu pozorów kontynuacji republiki (art. s. 21) wprowadził rodzaj monarchii, polegającej na skupieniu w swych rękach całej władzy bez oficjalnej tytulatury królewskiej. Choć formalnie był tylko pierwszym obywatelem (princeps) i pierwszym w senacie (princeps senatus), de facto dysponował całą potęgą imperium. Od 31 r. p.n.e. był stale wybierany na konsula, dwa lata później otrzymał pełnomocnictwa cenzora, a za kolejne dwa – przydomek Augustus (pełen boskiej mocy) oraz olbrzymią prowincję, obejmującą Hiszpanię, Galię, Syrię i Egipt, gdzie stacjonowała większość armii rzymskiej. W 23 r. p.n.e. zrezygnował z konsulatu, ale w zamian otrzymał prokonsularną władzę (imperium) wyższego rzędu, z czego wynikało zwierzchnictwo nad namiestnikami prowincji. Przyznano mu także dożywotnią władzę trybuńską, dzięki której miał prawo zwoływać lud i senat oraz wetować inicjatywy innych. W 12 r. p.n....

Załączniki

  • Imperium Rzymskie

    Imperium Rzymskie - [rys.] Sobczak Marek