POLITYKA

Czwartek, 23 maja 2019

Polityka - nr 48 (2935) z dnia 2013-11-27; s. 94

Kultura / Kawiarnia Literacka

Krzysztof Siwczyk

Człowiek z beznadziei

Dzisiaj też potrzebujemy nadziei. Przy czym każdy sam szuka po omacku, w gąszczu spraw tyleż prywatnych, co partykularnych. Żyjemy na jednoosobowych atolach, dryfujemy ku osobistej nicości. „Nie chcę, ale muszę znikać” – zdaje się powtarzać pojedyncze istnienie, żeglując bez steru po nieprzyjaznych wodach wirtualu. Zastanawia mnie, jakie motywacje, poza zupełnie osobistą potrzebą, każą nam tęsknić do zbiorowych rekolekcji, do chwil uniesień, kiedy mówić pragniemy skrzekliwym vox populi? Być może polska dusza najlepiej czuje się w spoconym tłumie, wykrzykując słuszne postulaty. Wtedy przechodzi do realu. Pojedyncze wcielenie ją uwiera.

Pojedynczo jesteśmy ludźmi z beznadziei. Nie wiemy, jaki jest nasz „postulat” i jakiej władzy, metafizycznej czy fizycznej, go przedkładać. Radzić musimy sobie sami. Literatura to instrukcja obsługi samotności, dlatego nią pogardzamy. Kto wszak potrafi godzić się na nieistotność, oddając głos światu, rezygnując z nadprodukcji własnego ego? Znam jedynie parę przypadków. Jednym z nich jest Adam Wodnicki.

Wybitny tłumacz poezji francuskiej, wieloletni pedagog krakowskiej ASP i klasowy eseista. Jego trylogia poświęcona Prowansji ...

Krzysztof Siwczyk, jedyny w Polsce poeta, który jest jednocześnie krytykiem literackim, felietonistą oraz aktorem (zagrał świetnie głównego bohatera filmu Lecha Majewskiego „Wojaczek”). W 2012 r. wydał tom wierszy „Gody”. Pracuje w Instytucie Mikołowskim znajdującym się w domu, w którym mieszkał Rafał Wojaczek.