POLITYKA

Poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Polityka - nr 8 (8) z dnia 2012-06-27; Niezbędnik Inteligenta. 88 pytań do nauki; s. 76-77

Zdrowie

 (AK)

Czy głodówka jest lecznicza?

Przez tysiąclecia ludzie głodowali. W naszej części Europy najciężej z żywnością było zimą i wiosną. Wszechobecność głodu sprawiła, że zaadaptowały go niemal wszystkie religie jako formę pokuty, oczyszczenia i modlitwy. Nie bez znaczenia był też jego aspekt transowy – długotrwałe niejedzenie połączone z tańcem, piciem alkoholu lub zażywaniem substancji psychoaktywnych pomaga przeżyć doświadczenie religijne. Post był przygotowaniem i próbą przed obrzędami przejścia, a szamani, buddyjscy mnisi, jogini czy chrześcijańscy pustelnicy głodzili się, by zbliżyć się do absolutu.

Osoby odmawiające sobie jedzenia uważano za wybrańców bogów. W średniowieczu mówiło się o eremitach jedzących minimalne ilości (np. orzech laskowy dziennie, jak św. Andrzej Świerad), którzy żyli latami. Intencjonalne odmawianie sobie jedzenia długo miało więc kontekst religijny, ale w XIX w. stało się rodzajem sztuczki pokazywanej na festynach. W Europie popularność zdobyli Giovanni Succi i Wilhelm Bode alias Ricardo Sacco, którzy głodzili się tygodniami na oczach ...