POLITYKA

Poniedziałek, 22 lipca 2019

Polityka - nr 44 (2627) z dnia 2007-11-03; s. 26-30

Raport

Mariusz JanickiWiesław WładykaAgnieszka Zagner  [wsp.]

Dwie Polski

Donald Tusk dostał swoją zwycięską część Polski, ale mocne pozycje zachował też Jarosław Kaczyński. Teraz gra idzie o utrzymanie stanu posiadania. Jeśli prawdą jest, że PiS ma wyznawców, a PO tylko wyborców, przed Tuskiem stoi trudne zadanie. Ale do wykonania. Wiele wskazuje na to, że cywilizacyjny zegar działa na jego korzyść.

Kilka twardych liczb. W 2006 r. przy frekwencji wyborczej ledwie przekraczającej 40 proc. PiS przyszło do mety przed PO, a na obie partie głosowało łącznie 5,2 mln obywateli. Teraz prawie tyle głosów zebrało samo PiS silnie zdystansowane przez PO, którą wybrało 6,7 mln Polaków. Stało się tak oczywiście za sprawą wyższej niż dwa lata wcześniej frekwencji wyborczej. Na rynek wyborczy wyszło w sumie dodatkowo mniej więcej tylu dorosłych obywateli, ilu wcześniej poparło PiS, czyli ponad 3 mln. Ale nie poszli oni do partii Kaczyńskiego: w przytłaczającej większości zagłosowali na partię Tuska.

To było zdaje się największe rozczarowanie i najsilniejsza przyczyna klęski genialnych ponoć spin-doktorów PiS, którzy szli po wielkie zwycięstwo i prawie mieli je już w garści. Tyle tylko, że nie docenili wyborców. Otóż gdyby w wyborach 2007 r. frekwencja pozostawała na poziomie bliżej 40 proc., to pewne poparcie dla PiS jego wiernego elektoratu dałoby większość grubo sięgającą ponad połowę mandatów, gwarantującą pełną samodzielność w rządzeniu. ...

Załączniki

  • Pole Platformy bardziej wydajne [1]

    Pole Platformy bardziej wydajne [1]

  • Pole Platformy bardziej wydajne [2]

    Pole Platformy bardziej wydajne [2]