POLITYKA

środa, 24 lipca 2019

Polityka - nr 8 (8) z dnia 2019-06-12; Pomocnik Historyczny. 4/2019. Dzieje Japonii; s. 18

Detale

Ewa Pałasz-Rutkowska

Dynastia cesarska

Japońska dynastia cesarska jest z pewnością najstarsza na świecie – niezależnie od tego, że nadal niejasne są jej początki i ciągle trwają dyskusje na temat liczby panujących rodów. Wielu badaczy uważa, że istniały trzy dynastie – założycielem pierwszej miał być Sujin (pan. 97–29 p.n.e.), drugiej – Ōjin (pan. 270–310), trzeciej – Keitai (pan. 507–531). Ta ostatnia trwa nieprzerwanie do dziś, czyli ponad 1500 lat! Istnieją też zwolennicy opartej na mitologii historiografii tradycyjnej, według której pierwszym władcą był Jinmu (pan. 660–584 p.n.e., art. s. 9), czyli obecny cesarz Naruhito jest z kolei 126. panującym.

Niegdyś nie było szczegółowych zasad następstwa tronu, nowego władcę wyznaczano spośród cesarskich męskich potomków, których z reguły nie brakowało. Obowiązywała bowiem poligynia, cesarz miał wiele żon i nałożnic; rekordzistą był Saga (pan. 809–823) – aż 29. Hierarchię żon ustalono za cesarza Tenmu (pan. 673–686), ale modyfikowano ją wielokrotnie. Główną żoną (kōgō) mogła zostać jedynie kobieta wysoko urodzona, księżniczka krwi. Inne zajmowały pozycję zgodną z rangami dworskimi, związanymi z&...