POLITYKA

Czwartek, 23 maja 2019

Polityka - nr 12 (12) z dnia 2015-10-01; Pomocnik Historyczny. O kolei po kolei; s. 64-65

Detale

Agnieszka Mazurczyk

Fachowiec na żelaznej drodze

Leksykon profesji kolejowych

Dróżnik. Nazywano go najpierw dozorcą plantowym lub nadzorcą plant. Mieszkał w niewielkim domu stawianym przy stacji kolejowej lub szlaku, w tzw. koszarce. Zajmował się bieżącą konserwacją i utrzymaniem przydzielonego mu kilkukilometrowego odcinka kolejowego. Każdego dnia obchodził (stąd też inna nazwa: dróżnik obchodowy) i sprawdzał stan techniczny szyn i podtorza, czyścił żłobki na przejazdach, zimą posypywał piaskiem oblodzone odcinki. (Dozorcą plantowym na początku swojej kariery zawodowej był Władysław Reymont; mieszkał wówczas w Lipcach, dziś Reymontowskich, gdzie jest muzeum jego imienia). Gdy zwiększył się ruch i na przejazdach zaczęło dochodzić do wypadków, pojawił się nowy zawód – dróżnik przejazdowy. Miał za zadanie zamykać ustawione na przejazdach rogatki po otrzymaniu od dyżurnego ruchu sygnału dzwonkowego informującego o zbliżającym się pociągu.

Dyżurny ruchu. Zarządza ruchem kolejowym. Kiedyś zapowiadał pociągi za pośrednictwem telegrafu, dziś radiotelefonu, a także urządzeń sterowania ruchem kolejowym. Porozumiewa się z drugim posterunkiem ruchu i jeśli dany szlak kolejowy jest wolny, wyprawia tam pociąg. Podaje też sygnały na semaforach, tarczach ostrzegawczych, zaporowych czy manewrowych. Dzięki ...