POLITYKA

Czwartek, 25 kwietnia 2019

Polityka - nr 2 (2) z dnia 2008-10-29; Niepodległość 1918; s. 83

Francuska Misja Wojskowa

Rozmowy z władzami francuskimi na temat skierowania do Polski grupy doradców wojskowych prowadzono od końca 1918 r. Rozpoczęte przez Komitet Narodowy Polski w Paryżu zostały sfinalizowane w Warszawie 25 kwietnia 1919 r. Pierwszym szefem misji został gen. Paul Prosper Henrys, a od 15 października 1920 r. – gen. Henri-Albert Niessel. Początkowo liczyła ona 99 oficerów i kilku generałów, by rozrosnąć się później do 429 osób. Podlegali jej także oficerowie francuscy służący w Błękitnej Armii gen. Hallera. Misja była podporządkowana francuskiemu ministerstwu wojny, a jej członkowie wyłącznie zwierzchnikom francuskim.

W odróżnieniu od podobnej misji w Czechosłowacji nie miała ona uprawnień dowódczych, lecz wyłącznie doradcze. Zadaniem francuskiego personelu była pomoc w sformowaniu i szkoleniu wojska, m.in. przez utworzenie i prowadzenie Szkoły Sztabu Generalnego, szkoły lotnictwa, centrów wyszkolenia piechoty, artylerii i kawalerii.

Istotnym zadaniem misji było koordynowanie francuskiej polityki wojskowej w krajach Europy Środkowej. Pełniła też ona rolę mediatora lub arbitra w sporach Polski ...