POLITYKA

Czwartek, 23 maja 2019

Polityka - nr 6 (6) z dnia 2011-06-01; Pomocnik Historyczny. 1941. Operacja Barbarossa. Wojna między Hitlerem i Stalinem; s. 20-24

Korzenie konfliktu

Stanisław Żerko

Hitlerowska Oś

Krąg sojuszników Hitlera tworzyły państwa mające odmienne interesy, związane krzyżującymi się paktami i układami; z różnych też powodów wzięły udział w operacji Barbarossa.

Koalicja interesów.

Historycy słusznie zwracają uwagę, jak niespójnym ugrupowaniem była – ze względu na cele i politykę Stalina – antyhitlerowska Wielka Koalicja, tworzona przez Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię i Związek Radziecki oraz mniejsze państwa, w tym Polskę. Natomiast obóz, któremu w Europie przewodziła hitlerowska Rzesza, wielu wydawał się w miarę zwartym blokiem państw na ogół bliskich sobie ideologicznie oraz dążących do ekspansji terytorialnej poprzez wywrócenie ładu pokojowego, ukształtowanego po I wojnie światowej. Dopiero bliższe przyjrzenie się konstelacji państw skupionych wokół Niemiec, Japonii i Włoch pozwala zdać sobie sprawę z tego, jak skomplikowane były między nimi stosunki i jak różne cele przyświecały poszczególnym partnerom Berlina.

Motorem koalicji były niewątpliwie Niemcy, najbardziej dynamiczne i przez pewien czas najpotężniejsze europejskie mocarstwo, kierowane przez zdecydowanego na wszystko dyktatora. Bardzo dużym potencjałem wojskowym dysponowała również Japonia, lecz w tym kraju wytyczanie kierunku ekspansji, a później celów wojennych częściowo hamowały spory między ...

Załączniki

  • Z sympatii i strachu

    Z sympatii i strachu - [rys.] Krysik Jarosław