POLITYKA

Sobota, 24 sierpnia 2019

Polityka - nr 4 (4) z dnia 2019-04-24; Pomocnik Historyczny. 2/2019. Dzieje wspólnej Europy. Wydanie II uzupełnione; s. 39

Detale

Jolanta Zarembina

Jan Hus

Był zwolennikiem gruntownych zmian w Kościele katolickim dotkniętym wielką schizmą zachodnią (przełom XIV/XV w., pontyfikaty dwóch, a nawet trzech papieży jednocześnie). Jego idee utorowały drogę Marcinowi Lutrowi. Nie mniej ważny był jego wpływ na kształtowanie się czeskiego poczucia przynależności narodowej.

Jan Hus (1370–1415) urodził się w chłopskiej rodzinie w południowych Czechach. Jako dwudziestolatek rozpoczął studia na Uniwersytecie Praskim, by później zostać jego wykładowcą, a w wieku 39 lat rektorem. Przyjął święcenia kapłańskie, został mianowany rektorem Kaplicy Betlejemskiej, wygłaszał kazania. Jednak domagał się natychmiastowych reform w Kościele. Oburzało go nadmierne bogacenie się duchowieństwa, do którego należała lwia część ziemi w Czechach, gorszył go rozrzutny tryb życia purpuratów, ale przede wszystkim walki kolejnych papieży i antypapieży. Otwarcie występował przeciwko hierarchii i tzw. Kościołowi instytucjonalnemu, w tym papiestwu, utrzymując, że władza następców Piotra nie ma żadnego związku z czynnikiem boskim. Jego ideą był powrót do surowych i&...