POLITYKA

Poniedziałek, 20 maja 2019

Polityka - nr 15 (15) z dnia 2018-10-30; Pomocnik Historyczny. 7-2018. Biografie. Lotnicy Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie; s. 53-55

Postacie. Wspaniała dwunastka

Robert Gretzyngier

Janusz Żurakowski (1914–2004)

W 1950 r. opiniotwórczy tygodnik lotniczy „Flight” określił Janusza Żurakowskiego mianem niezrównanego pilota demonstracyjnego. Wszystko zaczęło się od szybownictwa oraz zmagań z niedoskonałością sprzętu.

Żurakowscy, herbu Sas, wywodzą się z ziemi halickiej, z Grodów Czerwieńskich. Tam w 1378 r. książę Władysław Opolczyk nadał im siedzibę Żuraki nad Złotą Bystrzycą. Janusz Żurakowski urodził się 12 września 1914 r. w Ryżawce koło Humania na Podolu. Po wojnie polsko-bolszewickiej ojciec Adam Wiktor, lekarz, postanowił z rodziną wyjechać do Polski. 600-kilometrowa podróż z żoną, pięciorgiem małych dzieci i ich opiekunką, odbyta drabiniastym wozem ciągniętym przez konie, trwała 3 tygodnie. Po 5 latach mieszkania w Garwolinie Żurakowscy przenieśli się do Lublina, gdzie Janusz uczył się w gimnazjum i należał do drużyny harcerskiej. Pierwszy kontakt z lotnictwem zawdzięczał starszemu bratu Bronisławowi (późniejszemu konstruktorowi lotniczemu), który zachęcił go do budowania modeli latających. W wieku 15 lat w ogólnokrajowych zawodach modeli latających zdobył nagrodę – lot pasażerski samolotem Lubelskiego Klubu Lotniczego. W 1934 r. ukończył szkolenie szybowcowe w Polichnie, uzyskując wszystkie trzy kategorie wyszkolenia.

Po trzymiesię...