POLITYKA

Poniedziałek, 22 lipca 2019

Polityka - nr 8 (8) z dnia 2019-06-12; Pomocnik Historyczny. 4/2019. Dzieje Japonii; s. 27

Detale

Jędrzej Greń

Japońska heraldyka

Początków rodzimych wzorów, które z czasem przerodziły się w herby, badacze doszukują się już w prehistorycznych okresach Jōmon i Yayoi, gdy – według relacji chińskich kronik – ludność archipelagu ozdabiała swe ciała i twarze wzorzystymi tatuażami. Sądzi się, że znaki takie, także na ceramice, miały wartość nie tylko estetyczną, lecz także magiczną. W okresach Nara i Heian popularne później motywy pojawiły się jako ozdobne wzory na strojach i przyborach używanych przez stołeczną arystokrację. Szczególnie dobrze przyjęły się na wozach ciągniętych przez woły, z których korzystali stołeczni możni. Część wzorów zapożyczono z Chin, jednak ze względu na zerwanie relacji z kontynentem w IX w. zostały przekształcone według rodzimych norm geometrycznych i estetycznych, które dwór w Kioto wzniósł na wysoki poziom sztuki.

Opatrzone wzorami przedmioty i stroje przekazywano z pokolenia na pokolenie i dopiero z czasem poszczególne rody przyjęły je za ...