POLITYKA

Wtorek, 11 grudnia 2018

Polityka - nr 32 (2566) z dnia 2006-08-12; s. 28-31

Kraj / Lepper jako minister

Joanna Cieśla  [wsp.]Agnieszka Rybak

Jędruś Czarodziej

Robota w resorcie rolnictwa nie spędza mu snu z powiek. W ministerstwie bywa rzadko i krótko. Chętniej w ławach rządowych w Sejmie, a ostatnio na spotkaniach z rolnikami wśród wypalonych suszą pól. Bo rola ministra rolnictwa do promocji przewodniczącego Samoobrony nadaje się świetnie.

Do monumentalnego gmachu Ministerstwa Rolnictwa przy ul. Wspólnej wkroczył zdecydowanym krokiem. W końcu trafił tu nie po raz pierwszy. Okupacja budynku w 1993 r. była kluczowym momentem jego kariery. Wtedy wyprowadziła go stąd policja. Do gabinetu o wystroju surowym, tradycyjnie męskim, wprowadził kwiaty. Nowy obyczaj to także kawa podawana z miodem. Tak jest zdrowiej.

W korytarzu na pierwszym piętrze mieści się wydzielona strefa „zero”, do której drzwi otworzyć można tylko używając karty magnetycznej. Tam, oprócz Andrzeja Leppera, urzęduje sekretarz stanu Marek Zagórski i – co może zaskakiwać – Krzysztof Sikora, poseł Samoobrony, wiceszef komisji obrony. Pełni rolę łącznika między wicepremierem a parlamentem. Andrzej Żytkowski, szef gabinetu politycznego Leppera, musi się zadowolić gabinetem poza strefą.

Z pielgrzymki na pola

Kierownictwo resortu w poszerzonym składzie zbiera się w poniedziałki. Przychodzą wiceministrowie oraz dyrektorzy departamentów, szefowie podległych resortowi agencji: Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Nieruchomości Rolnych i Rynku Rolnego oraz prezes KRUS. Spotkaniom przewodniczy sekretarz stanu Marek Zagórski. ...