POLITYKA

środa, 22 maja 2019

Polityka - nr 38 (2621) z dnia 2007-09-22; s. 76-78

Temat tygodnia / Kraj

Agnieszka Niezgoda

Kac po winie

Nie brak opinii, że zbliżające się wybory będą najważniejszymi od 1989 r. Trwa zacięta walka, w której ścierają się dwie – wydawałoby się zupełnie różne – wizje Polski. Tak przynajmniej przedstawił to na konwencji PO Donald Tusk. Ale czy w tle tego pojedynku nie kryje się zaplanowane oszustwo?

Platforma walczy z PiS dowodząc, że Kaczyńscy nadużywają mechanizmów władzy, źle rozumieją demokratyczny ustrój, zawłaszczyli cały państwowy aparat bezpieczeństwa celem zwalczania swoich wrogów, że wprowadzili język nienawiści, podzielili społeczeństwo jak nigdy dotąd, że osłabili pozycję Polski i zatruwają atmosferę życia publicznego, że są przy tym nieudolni i mają „dwie lewe ręce”.

Ale jednocześnie Donald Tusk wielokrotnie przyznawał (tak jak gdyby od 2005 r. jego myślenie nie przeszło tu żadnej ewolucji), że Jarosław Kaczyński dobrze rozpoznał oczekiwania Polaków. W każdym razie hasła PiS: walki z korupcją, lustracji, oczyszczania i umocnienia państwa nie spotkały się ze strony najsilniejszej partii opozycji z jakąkolwiek rozwiniętą wykładnią czy polemiką.

Donald Tusk chce stworzyć wrażenie, że Platforma cele PiS – czyli swoje – wprowadzi, używając innych, bardziej subtelnych instrumentów, zachowując europejskie, przyzwoite i eleganckie standardy. Na konwencji wyborczej w Gnieźnie wręcz mówił o tym, że PO chce Polski w Europie, a PiS wypycha Polaków do Europy, ...