POLITYKA

Poniedziałek, 15 lipca 2019

Polityka - nr 8 (8) z dnia 2019-06-12; Pomocnik Historyczny. 4/2019. Dzieje Japonii; s. 30-31

Jędrzej Greń

Koń, łuk, miecz

Klasyczna japońska sztuka wojenna.

Od poboru do zaciągu. Częścią reform państwa na wzór chiński w VII w. (art. s. 16) było wprowadzenie nowoczesnej organizacji armii w stylu kontynentalnym. Zorganizowano więc obejmujący całe ówczesne terytorium kraju system rejestracji poborowych, wytwórstwa broni, prowadzenia prowincjonalnych arsenałów, hodowli koni. O ile jednak armia chińska opierała się na dobrze zorganizowanej piechocie uzbrojonej w kusze oraz, częściowo, ciężkiej jeździe, armia japońska powstała jako konglomerat pieszych chłopów pozbawionych kusz oraz uzbrojonej w łuki jazdy, rekrutującej się z elit prowincjonalnych i niższych warstw dworzan. Wprowadzono co prawda – na wypadek inwazji z kontynentu – powszechny pobór, lecz w wewnętrznych konfliktach od początku główną rolę odgrywali właśnie konni łucznicy.

Ponieważ inwazja nie nadeszła, w połowie X w. administracja cesarska zerwała z poborem i oficjalnie przekazała funkcje policyjno-wojskowe prywatnym zawodowym najemnikom – pierwszym samurajom (art. s. 29), dla których koń (uma) i łuk (yumi) stanowiły nie tylko najefektywniejsze narzędzia pracy, ...