POLITYKA

Czwartek, 23 maja 2019

Polityka - nr 2 (2) z dnia 2018-02-28; Pomocnik Historyczny. 1/2018. Rewolta 1968; s. 51

Detale

 (MP)

Kontrkultura opisana

Pionierskie książki dla i o zjawisku kontrkultury (w porządku chronologicznym):

Timothy Leary, „Polityka ekstazy” („The Politics of Ecstasy”, I wyd. 1968, polski przekład Dariusz Misiuna,1998). Dedykowany Abbiemu Hoffmanowi zbiór esejów i wykładów na temat doświadczeń psychodelicznych i przemian społecznych wywołanych zjawiskiem kontrkultury. Leary, nazywany papieżem psychodelii, dowodzi w swojej książce, że „odmienne stany świadomości” są rodzajem przeżycia religijnego, zaś seanse z LSD mogą mieć zarówno funkcję terapeutyczną (np. w leczeniu nerwic), mistyczną („wgląd” podobny do tego, jaki osiąga się poprzez techniki medytacyjne), jak i polityczną (LSD uwalnia od Systemu). Autor, uwznioślając halucynogeny, przestrzega przed heroiną i alkoholem.

Tom Wolfe, „Próba Kwasu w Elektrycznej Oranżadzie” (I wyd. 1968, polski przekład Tomasz Tłuczkiewicz, 1995). Fabularyzowana biografia Kena Keseya, autora „Lotu nad kukułczym gniazdem” i założyciela jednej z pierwszych komun hipisowskich. Apoteoza psychodelii i anarchicznej wolności. Wolfe w czasie pisania tej książki był gorącym orędownikiem kontrkultury i&...