POLITYKA

Poniedziałek, 22 lipca 2019

Polityka - nr 12 (2950) z dnia 2014-03-19; s. 6

Ludzie i wydarzenia / Kraj. Komentarz

Joanna Solska

Minister choroby

Bartosz Arłukowicz cyzeluje swój plan zmniejszenia kolejek do specjalistów. Ministerstwo Zdrowia zapewnia, że już wie, co trzeba zrobić, żeby np. chorzy na nowotwór nie czekali miesiącami na samą diagnozę, a na wizytę u endokrynologa nie trzeba było się zapisywać z kilkuletnim wyprzedzeniem. Z tego planu nie wynika jednak, że kolejki znikną. Niejasne jest bowiem, jak minister zdrowia zamierza to osiągnąć. A zwłaszcza, skąd wziąć na to pieniądze?

Jeśli więc premier plan Arłukowicza zaakceptuje, to jego ewentualna realizacja będzie przypominać bieg przez płotki. Jest ich wiele, o każdy łatwo się przewrócić. Poczynając od pierwszego – lekarzy rodzinnych. Minister wie, że nie brakuje im kompetencji, żeby leczyć część pacjentów, których teraz odsyłają do specjalisty. Ale system ich do tego zachęca. Żyją z pogłównego, tzw. składki kapitacyjnej, a ta płynie niezależnie od tego, czy kogoś leczą i jak, czy też w ogóle nie widzieli go w gabinecie. Żeby ich do zajmowania się pacjentami zachęcić, trzeba zmotywować. Czyli – zapłacić więcej, ale nie za samą rejestrację, tylko ...