POLITYKA

środa, 20 lutego 2019

Polityka - nr 26 (2711) z dnia 2009-06-27; s. 58-59

Kultura

Aneta Kyzioł

Mistrz i łgarz

Rozmowa z prof. Leszkiem Kolankiewiczem, badaczem teatru Jerzego Grotowskiego

Aneta Kyzioł: – Trwa Rok Grotowskiego. Odbyły się już konferencje naukowe w Polsce, we Włoszech, Francji i Stanach Zjednoczonych oraz zjazd reżyserskich gwiazd we Wrocławiu na festiwalu Świat Miejscem Prawdy. Jednocześnie, dziesięć lat po śmierci twórcy, pojawiają się pytania o stan badań nad dziełem Grotowskiego.

Leszek Kolankiewicz: – Rocznice zmuszają raczej do celebry niż do analizy krytycznej, a tymczasem spuścizna po Grotowskim dojrzała do nowej dyskusji. Z różnych stron płyną sygnały, że zmienia się stosunek do dzieła i do postaci Grotowskiego. Jak wiadomo, dziesięć lat po śmierci twórcy mamy kilka ośrodków, które sprawują pieczę nad jego dziedzictwem. W Polsce jest to Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, w dawnej siedzibie Teatru Laboratorium (notabene rozwiązanego ćwierć wieku temu); we Włoszech, gdzie Grotowski spędził dwanaście ostatnich lat życia, Centro di Lavoro di Jerzy Grotowski e Thomas Richards w Pontederze. Pierwsze pytanie jest o źródła i dostęp do nich. I tu od razu wątpliwość: dlaczego archiwalny spadek po Grotowskim wywieziono – zamiast do Wrocławia – ...

Leszek Kolankiewicz – kulturoznawca, antropolog widowisk, dyrektor Instytutu Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Autor książek: „Na drodze do kultury czynnej. O działalności instytutu Grotowskiego Teatr Laboratorium w latach 1970–1977”, „Święty Artaud”, „Samba z bogami. Opowieść antropologiczna” oraz „Dziady. Teatr święta zmarłych”.