POLITYKA

Niedziela, 19 maja 2019

Polityka - nr 13 (2698) z dnia 2009-03-28; Polityka. Sztuka życia. Wydanie 3 ; s. 4-10

Życiorys. Możdżer

Katarzyna Janowska

Muzyka jest używką

Rozmowa z Leszkiem Możdżerem, pianistą i kompozytorem

Katarzyna Janowska: – Mieszkanie w starej wrocławskiej kamienicy, kuchnia z dużym stołem, zapach, właśnie, czego?

Leszek Możdżer: – Kapuśniaku.

OK. Powinien być zapach ciasta, ale niech będzie kapuśniak. To jest twój dom?

Hm. Pojęcie domu jest dla mnie trochę niejasne. Nie wiem, co to jest dom. Miejsce, gdzie się trzyma swoje rzeczy?

Też, ale oprócz tego ktoś tam na nas czeka. Powinieneś wiedzieć, co to jest dom, bo w dzieciństwie taki miałeś. Pochodzisz z przykładnej gdańskiej rodziny. Mama informatyk, tata inżynier, siostra, babcia, z którą miałeś czułe relacje – to nie był dom?

Był, ale ja już tam nie mieszkam.

Czyli może w twoim adresie najważniejsze jest to, że mieszkasz naprzeciwko dworca?

Pewnie tak. Przyzwyczaiłem się, że jestem w trasie i mój dom jest tam, gdzie akurat się zatrzymałem. Trenuję w sobie zaufanie do życia.

Co to znaczy?

Jest mnóstwo ludzi pełnych podejrzliwości, którzy uważ...

Leszek Możdżer z równym powodzeniem gra Chopina, jazz i rock. Tworzy muzykę do spektakli teatralnych, komponuje muzykę filmową. Wydaje niszowe płyty, które stają się bestsellerami. Gra klasyczną muzykę i jest ulubieńcem kolorowej prasy. Ma niewiele ponad 30 lat i na koncie prawie 100 płyt. Nie bez powodu Adam Makowicz, z którym zagrał w Carnegie Hall, mówi o nim: geniusz.

Muzyką jazzową zainteresował się w klasie maturalnej. W 1993 r. otrzymał wyróżnienie indywidualne na Jazz Juniors. Rok później zajął I miejsce w Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Zwyciężał dziesięciokrotnie w kolejnych ankietach czytelników „Jazz Forum” w kategorii fortepian, dwa razy został przez nich uznany za muzyka roku (1995–1996), raz za kompozytora roku (2008). Otrzymał również nagrodę Fryderyka (1998). Laureat Paszportu „Polityki” (2004).