POLITYKA

Niedziela, 17 lutego 2019

Polityka - nr 34 (2719) z dnia 2009-08-22; s. 12-14

Ogląd i pogląd

Klaus Bachmann

Negocjować, nawet z Al-Kaidą!

Roman Kuźniar („My mamy zegarki, oni mają czas”, POLITYKA 33), analizując militarną i polityczną sytuację w Afganistanie, napomyka: „Zastanówmy się, czy nie podjąć rozmów z talibami”. Postawmy sprawę jasno: talibom trzeba oddać część władzy – i przekonać do tego zachodnią opinię publiczną.

Kraj, który prowadzi wojnę, wygląda inaczej niż Polska. Państwa w stanie wojny wprowadzają cenzurę wojskową, jak Izrael, ograniczają swobody obywatelskie, jak Stany Zjednoczone. W krajach w stanie wojny scena polityczna polaryzuje się i zwolennicy wojny zwalczają przeciwników wojny, zarzucając im defetyzm i tchórzostwo; prasa codziennie przynosi doniesienia z frontu, ludzie śledzą losy swoich bliskich, intelektualiści mają tylko jeden temat, a eksperci dyskutują o alternatywnych strategiach, zmianie taktyki i układzie sił.

Nic takiego nie dzieje się w Polsce, Wielkiej Brytanii ani w Niemczech. Niemiecki rząd jak ognia unika nazywania interwencji w Afganistanie wojną i przedstawia ją jako rodzaj akcji policyjnej; stara się stworzyć wrażenie, że żołnierze wspierają tam głównie społeczeństwo obywatelskie, budują szkoły i walczą o równouprawnienie kobiet. Ze strony internetowej polskiego MSZ można się dowiedzieć, że „po upadku talibów Polska aktywnie rozwija kontakty polityczne z władzami Afganistanu” i że „Departament Współpracy Rozwojowej aktywnie wspiera odbudowę Afganistanu”. Ta strategia informacyjna ma jedną zaletę: kiedy taka wojna zostaje przegrana, jej zachodni ...

Klaus Bachmann jest profesorem politologii Uniwersytetu Wrocławskiego i Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, prezesem zarządu Fundacji na rzecz Studiów Europejskich (FEPS).