POLITYKA

Piątek, 24 maja 2019

Polityka - nr 1 (2635) z dnia 2008-01-05; s. 59-61

Kultura

Katarzyna Janowska

Nie sprzedałam swoich snów

Rozmowa z Mają Komorowską o klimatach dzieciństwa, teatrze i filmie, wielkich reżyserach, przemijaniu i tęsknotach

Katarzyna Janowska: – Jest jeden wspólny mianownik dla pani artystycznej drogi: szczęście do reżyserów i ról oraz pracowitość, o której mówią wszyscy, którzy się z panią zetknęli.

Maja Komorowska: – W moim życiu na ogół zdarzały się rzeczy, których nie przewidywałam. Zaangażowałam się do teatru lalkowego Groteska, gdzie przeżyłam piękny, twórczy czas z Władysławem Jaremą, z Kazimierzem Mikulskim, z Marią Jaremową. To było ciekawe doświadczenie. W aktorstwie zawsze ważny był dla mnie ruch. Tymczasem w Grotesce całą tę potrzebę musiałam przekazać lalce. Zanim zdążyłam się nad tym zastanowić, napisał do mnie Jerzy Grotowski, z którym zetknęłam się podczas studiów w szkole teatralnej i zaproponował mi pracę. W Opolu zobaczyłam jego spektakl „Dziady” i poczułam, że skądś to znam. W pamięci odżyły mi dziecinne przedstawienia. Wtedy zdecydowałam, że muszę zacząć tę podróż. Zostawiłam Groteskę i pojechałam do Opola.

W książce, „Pejzaż” (rozmowa ...

Maria Janina Maja Komorowska-Tyszkiewicz, ur. 1937 r. w Warszawie. W 1960 r. ukończyła Wydział Lalkarski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W tym samym roku debiutowała w Teatrze Lalki i Maski Groteska w Krakowie. Od 1961 r. związana z zespołem Jerzego Grotowskiego, najpierw Teatrem 13 Rzędów w Opolu, a następnie Teatrem Laboratorium we Wrocławiu. Po odejściu z Laboratorium współpracowała z teatrami wrocławskimi: Współczesnym (1968–1970) i Polskim (1970–1972). W 1972 r. przeszła do warszawskiego Teatru Współczesnego, z którym związana jest do dziś. W Warszawie można było oglądać jej wspaniałe kreacje gościnnie w Starej Prochowni, Scenie Prezentacje czy w Teatrze Dramatycznym (tam też doszło do jej spotkania z Krystianem Lupą – przy okazji spektaklu „Ausloeschung – Wymazywanie”). Od 1982 r. wykłada w Akademii Teatralnej w Warszawie. Występowała w filmach najwybitniejszych polskich reżyserów: Wajdy, Kieślowskiego, Konwickiego, Bajona, Żebrowskiego, ale najwięcej zawdzięcza wieloletniej współpracy z Krzysztofem Zanussim – razem zrobili kilkanaście filmów, z których co najmniej kilka należy do klasyki polskiego kina. Od lat bierze czynny udział w życiu społecznym i kulturalnym, np. wspierając budowę warszawskiego hospicjum onkologicznego, Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej czy biorąc udział w Kongresach Kultury. Jest babcią czworga wnucząt.