POLITYKA

Sobota, 24 sierpnia 2019

Polityka - nr 13 (13) z dnia 2019-08-07; Pomocnik Historyczny. 7/2019. Dzieje Śląska czyli historia na pograniczu; s. 50-53

Tomasz Targański

Niepamiętani potomkowie Piasta

Śląsk okazał się ostatnią ojczyzną wielkiej niegdyś dynastii.

Wielki nie był ostatni. Od śmierci Kazimierza Wielkiego (1370 r.) – powszechnie uważanej za koniec dynastii Piastów – do wygaśnięcia jej śląskiej linii minęło ponad 300 lat. Ani dawni dziejopisowie, ani bardziej współcześni historycy niespecjalnie interesowali się żyjącymi na Śląsku Piastami, ponieważ nie mieścili się oni w ciasnych ramach historii narodowej. Tymczasem krytykowani za krótkowzroczność, zaciekły partykularyzm i przedkładanie kultury niemieckiej nad rodzimą, Piastowie śląscy stanowią galerię niezwykłych osobowości, gdzie dalekowzroczni politycy i mężowie stanu przeplatają się z utracjuszami i okrutnikami.

W połowie XIV w., kiedy więzi Śląska z Polską wciąż były jeszcze znaczne, za największego z tamtejszych Piastów uchodził Bolko II Mały (zm. 1368 r.) z linii świdnicko-jaworskiej. Początkowo jego stosunki z dworem w Pradze były chłodne, a nawet wrogie, książę bowiem prowadził niezależną względem dynastii Luksemburgów politykę, czego wyrazem był sojusz z Kazimierzem Wielkim oraz ślub z księżną Agnieszką z dynastii Habsburgów. Z czasem Bolko zbliż...