POLITYKA

Poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Polityka - nr 8 (8) z dnia 2019-06-12; Pomocnik Historyczny. 4/2019. Dzieje Japonii; s. 82-85

Iwona Kordzińska-Nawrocka

Ona i on

Pod tym względem Japonia nie różniła się od innych społeczeństw tradycyjnych: role kobiet i mężczyzn były – a często są do dzisiaj – wyraźnie rozdzielone.

Kobieta

Pozycja w dawnych czasach. „Kobieta powinna traktować męża jak swojego jedynego pana i patrzeć na niego z uległością. Pod żadnym pozorem nie wolno jej lekceważyć męża. W przeciwieństwie do męża żona powinna kontrolować swoje emocje, słowa i zachowania, być zawsze posłuszna i skromna” – pisał w „Wielkiej nauce dla kobiet” Kaibara Ekiken, japoński filozof neokonfucjański (XVII/XVIII w.). System oparty na wzorcach konfucjańskich traktował kobietę jako istotę podporządkowaną mężczyźnie, zgodnie z ideą trzech podległości: w dzieciństwie od ojca, w dorosłym życiu od męża, a po jego śmierci od najstarszego syna. W dawnej Japonii obowiązywał system poligamiczny, chociaż w niższych warstwach nie był praktykowany.

W okresie Heian kobiety cieszyły się względną swobodą, mogły posiadać majątek i pracować np. jako damy dworu. Kanony ówczesnej urody znacznie odbiegały od współczesnych, gdyż tradycyjny makijaż nakazywał pokrywanie twarzy i szyi białym pudrem, czernienie zębów, wyrywanie brwi i rysowanie czarnych kreseczek ...