POLITYKA

Niedziela, 24 marca 2019

Polityka - nr 42 (2727) z dnia 2009-10-17; s. 59

Kultura / Polska Literatura Współczesna

Jarosław Klejnocki

Ostatnia podróż

„Oksana” Włodzimierza Odojewskiego jest opowieścią o późnej miłości spełniającej się w romantycznej podróży, ale jednocześnie o przezwyciężaniu uprzedzeń, które tworzą historia, polityka i kultura.

Powieść zaczyna się od mocnego uderzenia. Karol, polski naukowiec pochodzący z kresowej Trembowli, pracujący od wielu lat w Hamburgu, dowiaduje się, że jego choroba nowotworowa weszła w fazę terminalną i pozostają mu jedynie tygodnie, może miesiące życia. W panice rzuca wszystko, by wyruszyć samochodem w pożegnalną podróż do Włoch, która ma być także ucieczką przed nadmiarem myśli, przed strachem. Podąża znanym sobie szlakiem, po zaprzyjaźnionych miejscach: miastach, zabytkach, hotelach. Jednak wspomnienia i lęki nie odstępują go: Karol zastanawia się nad własnym końcem, doświadcza pierwszych ataków koszmarnego bólu łagodzonego morfiną, rozważa losy swego niezbyt udanego życia rodzinnego i przywołuje w pamięci obraz zmarłej kilka lat wcześniej żony, z którą łączyły go bardzo powikłane uczucia. Otrzymuje jednak od losu niezwykły prezent – podczas swych peregrynacji poznaje znacznie młodszą od siebie Ukrainkę Oksanę. Rodzi się między nimi miłość od pierwszego wejrzenia, podszyta równie wielką namiętnością – kochankowie odtąd będą dalej razem podróżować ku Sycylii.

...