POLITYKA

Czwartek, 23 maja 2019

Polityka - nr 8 (2181) z dnia 1999-02-20; s. 18

Kraj

Janina Paradowska

Pakty dla wsi

Rząd podpisał porozumienie z organizacjami rolników. Zaakceptowały je kółka rolnicze i Solidarność RI. Tekst umowy podarł publicznie szef Samoobrony wzywając następnie rząd do dymisji, a Sejm do samorozwiązania. Lepper otwarcie nawołuje do rewolty i marszu chłopów na Warszawę.

Spisane z rolniczymi związkami porozumienie okrzyknięto już początkiem paktu dla wsi i rolnictwa. Przyrównano go nawet do paktu o przedsiębiorstwie, jaki za rządów Hanny Suchockiej Jacek Kuroń negocjował z pracowniczymi związkami zawodowymi. Dla historycznej już prawdy warto przypomnieć, że z tamtego paktu po dojściu do władzy koalicji SLD-PSL nic prawie nie zostało i jeżeli czegoś nie realizowano, to właśnie tego paktu.

Do paktów trzeba jednak po pierwsze partnerów. Tych na wsi nie ma. Są anachroniczne organizacje polityczne i związkowe o nieznanej liczbie członków i równie nieznanych wpływach, za to o nieproporcjonalnie dużych uprawnieniach. Przykładem ów wymagający gruntownej zmiany przepis o rolniczych protestach, których formy wyznaczają sami związkowcy. Pozycja zepchniętego do defensywy PSL jest niejasna, Solidarność Rolników Indywidualnych tak naprawdę nigdy na wsi nie istniała, jest napinająca muskuły organizacja kółek rolniczych, tyle że kółek już praktycznie nie ma. Na dobrą sprawę nie bardzo nawet wiadomo, kogo dziś zrzeszają panowie Maksymiuk z Serafinem. Od czasu do czasu pojawia się Samoobrona, głównie, by narobić bałaganu ...