POLITYKA

Wtorek, 23 lipca 2019

Polityka - nr 41 (2675) z dnia 2008-10-11; s. 80-81

Historia

Jędrzej Winiecki

Pasterze z mieczami

To ważne dziś pytanie: skąd się wzięli Osetyjczycy? Okazuje się, że bliżej im do Sarmatów niż polskiej szlachcie.

Osetyjczycy bardzo późno przywędrowali na Kaukaz Północny, pojawili się tam dopiero w XIII w. Na drugą stronę gór, do dzisiejszej Osetii Południowej, trafili jeszcze później, zaczęli się tam osiedlać w XIX w. Ta zwłoka działa na ich niekorzyść – narody Kaukazu mają wyjątkowo długą pamięć historyczną, podczas każdej wojny strony licytują się, kto był pierwszy i komu w związku z tym należy się sporna ziemia. Nie inaczej było przy okazji trzech wojen gruzińsko-osetyjskich. A z gruzińskiej perspektywy Osetyjczycy są kaukaskimi debiutantami; Gruzini nie ruszają się z miejsca od ponad trzech tysięcy lat, gdy zaczynali budować zręby swej cywilizacji, ludy sarmackie, praprzodkowie Osetyjczyków, koczowały gdzieś między dzisiejszą Polską a stepami Azji Środkowej.

Niezrażeni Osetyjczycy odpowiadają, że sroce spod ogona nie wypadli, szczycą się swoim rodowodem i przewagami przodków. Pierwsze wzmianki o bezpośrednich protoplastach Osetyjczyków, sarmackich Alanach, pojawiają się w I w. n.e. Rzymscy historycy opisywali ich jako zaprawionych w boju pasterzy, którzy wypasali swe ...

Załączniki

  • [Mapa]

    [Mapa]