POLITYKA

środa, 24 kwietnia 2019

Polityka - nr 31 (2309) z dnia 2001-08-04; s. 19-20

Kraj

Aleksander Chećko

Prokurator z urzędu

Oskarżyciele publiczni oskarżają się nawzajem publicznie i prywatnie

Nowy prokurator generalny Stanisław Iwanicki oskarża część podległych sobie prokuratorów o nepotyzm, a nawet o łamanie prawa za czasów poprzednika Lecha Kaczyńskiego. Usunięci z funkcji podwładni, dopatrując się politycznego rewanżu, nie wahają się oskarżać szefa.

Dzieje się to w instytucji państwowej, zorganizowanej według zasady hierarchicznego podporządkowania, powołanej do przestrzegania i egzekwowania prawa w Polsce. Opinia publiczna – już i wcześniej podchodząca do przedstawicieli tego zawodu z rezerwą – ma prawo do rosnącego zdziwienia, co to za osobliwe towarzystwo ci prokuratorzy. Czy ostatnie personalne zmiany, wyciągane na wierzch brudy, polemiki i animozje świadczyć mogą o ozdrowieńczym samooczyszczeniu się środowiska, czy też przeciwnie? Jak to możliwe wreszcie, by jeden z ważniejszych z założenia apolitycznych organów państwowych poddawany był nieustannym politycznym przesileniom, również kadrowym, co z pewnością rzutuje na poziom codziennej pracy?

Ruch kadrowy w prokuraturze osiągnął apogeum z chwilą powzięcia przez Lecha Kaczyńskiego wiadomości, że premier Jerzy Buzek ostatecznie wystąpił do prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z wnioskiem o odwołanie go z funkcji ministra sprawiedliwości. Tryb był pilny (szalę przechylił obraźliwy list do prezesa Rady Ministrów), więc i Lechowi Kaczyńskiemu spieszyło się. Jego absencję na uroczystości w Pałacu ...

Nieskazitelni

(według ustawy o prokuraturze):

• zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw;

• prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w ustawach kierując się zasadą bezstronności i równego traktowania obywateli;

• prokurator przy wykonywaniu czynności jest niezależny (...);

• prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego prokuratora;

• jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia go od wykonywania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie, chyba że wydał je prokurator generalny;

• polecenie dotyczące treści czynności procesowej wydanej przez prokuratora przełożonego innego niż prokurator bezpośrednio przełożony nie może obejmować sposobu zakończenia postępowania przygotowawczego i postępowania przed sądem;

• prokuratorem może być powołany ten kto: posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich, jest nieskazitelnego charakteru, ukończył uniwersyteckie studia prawnicze, odbył aplikację prokuratorską lub sądową, złożył egzamin prokuratorski lub sędziowski (...), ukończył 26 lat;

• prokurator jest obowiązany postępować zgodnie ze ślubowaniem prokuratorskim oraz stale podnosić kwalifikacje zawodowe;

• prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora oraz osłabić zaufanie do jego bezstronności;

• w okresie zajmowania stanowiska prokurator nie może należeć do partii politycznej ani brać udziału w żadnej działalności politycznej.