POLITYKA

Poniedziałek, 27 maja 2019

Polityka - nr 36 (3176) z dnia 2018-09-05; s. 78

Kultura / Afisz / Książki

Maciej Robert

Przekorny optymizm

4/6

Stanisław Lem, Ewa Lipska, Tomasz Lem, Boli tylko, gdy się śmieję. Listy i rozmowy, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2018, s. 268

Zbiór listów Ewy Lipskiej i Stanisława Lema z przepastnych rodzinnych archiwów wydobył syna pisarza Tomasz. Początek tej korespondencji to rok 1983. Lem przebywał wówczas wraz z rodziną w Wiedniu, zaś mieszkająca w Krakowie Lipska dostarczała mu wieści z kraju (kilka lat później role się odwrócą – Lem w 1989 r. wróci do Krakowa, Lipska zaś w 1991 r. wyjedzie do Wiednia). Dla obojga są to trudne lata – z listów poetki przebija przygnębienie ówczesną rzeczywistością, odstręczającą pod każdym względem: politycznym (wiadomo), kulturalnym („na półkach Bratne i Audery”) i codziennym („Jawa była niestety śmierdząca, bo zatkały się śmietniki na korytarzach”). Lem ma w tym czasie inne problemy – częste pobyty w szpitalach przygnębiają go tak bardzo, że powstające wówczas powieści „Fiasko” i „Pokój na Ziemi” pisze szybko, bojąc się, że nie zdąż...

Skala ocen: 1 (dno) – 6 (wybitne)