POLITYKA

Sobota, 24 sierpnia 2019

Polityka - nr 13 (13) z dnia 2019-08-07; Pomocnik Historyczny. 7/2019. Dzieje Śląska czyli historia na pograniczu; s. 66-70

Bartosz Nowacki

Szachownica miast

Cechą szczególną śląskiej cywilizacji był dynamiczny rozwój miast, który od pewnego momentu został sprzężony – obok handlu – z eksploatacją złóż, rozwojem manufaktur i początkami przemysłu.

Słowiańskie podglebie. W IX w. Geograf Bawarski wymienia ok. 60 słowiańskich grodów na ziemiach Śląska, w X w. państwo Mieszka I obejmowało na Śląsku m.in. Głogów, Niemczę, Legnicę, Opole, Wrocław. Były one z reguły zlokalizowane w miejscu korzystnych przepraw przez rzeki, na ważnych szlakach handlowych. W 1000 r. Wrocław (Wrotizla) stał się stolicą biskupstwa obejmującego Śląsk. W pobliżu grodów powstawały niewielkie zespoły osad. W miarę upływu czasu podgrodzia lub osady targowe rozrastały się w większe zespoły osadnicze, które przekształciły się w ośrodki wczesnomiejskie, a później w lokowane miasta. W 1155 r. bulla papieska wylicza 20 miast śląskich istniejących jeszcze przed główną falą lokacji, oprócz wyżej wymienionych także m.in. Bytom, Milicz, Otmuchów i Strzegom. Od rządów Bolesława I Wysokiego (zm. 1201) zamieszkane dotąd przez ludność słowiańską ośrodki zaczęli zasiedlać koloniści z Niemiec.

...