POLITYKA

Piątek, 24 maja 2019

Polityka - nr 15 (15) z dnia 2018-10-30; Pomocnik Historyczny. 7-2018. Biografie. Lotnicy Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie; s. 78-79

Detale

Jan M. Długosz

Szkoła Orląt

Lotnicze szlify w II RP.

Początki. Dęblińska Oficerska Szkoła Lotnictwa (OSL, później Szkoła Podchorążych Lotnictwa, SPL) rozpoczęła działalność w kwietniu 1927 r., po przeniesieniu jej siedziby z Grudziądza. Pierwszym komendantem został ppłk Roman Florer, który karierę lotniczą rozpoczął w armii austriackiej, walcząc podczas I wojny światowej na froncie włoskim. Funkcję tę pełnił do 1929 r.

Majątek w Dęblinie, wraz ze zniszczonym w czasie I wojny pałacem (należącym kolejno do Mniszchów, Jabłonowskich i gen. Iwana Paskiewicza), był własnością skarbu państwa. Rozległe tereny trawiaste, dobra komunikacja kolejowa oraz warunki meteorologiczne zdecydowały o przeniesieniu tam OSL. Pierwsze prace nad tworzeniem pola wzlotów i budową hangarów trwały już od 1920 r. W 1924 r. rozpoczęto odbudowę pałacu, gdzie umieszczono eleganckie kasyno oficerskie. Dwa lata później na rozbudowę ośrodka dęblińskiego Ministerstwo Spraw Wojskowych przeznaczyło 7 mln zł – sumę wówczas niebagatelną.

W pierwszym roku działalności szkoły naukę podjęło 125 podchorążych; kadra liczyła 60 oficerów i wykładowców różnych specjalności. Zmiany polityczne po zamachu majowym ...