POLITYKA

Sobota, 20 kwietnia 2019

Polityka - nr 25 (2509) z dnia 2005-06-25; Polityka. Niezbędnik Inteligenta; s. 31-34

Media. Jasne i ciemne strony tabloidów

Wiesław Godzic

Szybciej krócej głośniej

Gdy mówimy o kulturze tabloidowej lub tabloidyzacji prasy radia i telewizji znajdujemy się w centrum debaty o najistotniejszych problemach współczesności a nie – jak chciałaby większość jej krytyków – o jej dewiacyjnych obrzeżach

Początki dojrzałej audiowizualnej kultury tabloidowej związane są najsilniej z telewizją, a szczególnie z programem „America's Most Wanted”, jego producentem Johnem Walshem i stacją nadawczą Fox Television Network. Walsh ściśle współpracował z policją w poszukiwaniu zbiegłych przestępców. Wyglądało to na ogół tak, że policja ochoczo pomagała rekonstruować zdarzenia: prawdziwi byli funkcjonariusze, broń, lokalizacja, scenariusz wydarzeń, a groźny przestępca „grał” oczywiście samego siebie. Producent wysłał do publiczności bardzo czytelny przekaz: „Nie jestem policjantem ani śledczym. W USA jest w tej chwili 280 tys. zbiegłych bandytów i to społeczeństwo amerykańskie ma szansę powiedzieć, że nie jest obojętne w tej sprawie”.

I nie było: ponad 2 tys. Amerykanów dzwoniło po programie do stacji, żeby podzielić się uwagami, poprzeć inicjatywę obywatelską lub po prostu powiadomić o niepokojących obserwacjach. Policja była zadowolona z takiej pomocy, obywatele poczuli się coraz lepszymi obywatelami, natomiast telewidzowie mieli przyjemność oglądania kolejnych prawie prawdziwych działań stróżów ...

prof. dr hab. Wiesław Godzic

(52 l.), zajmuje się naukowo filmem i mediami, pracuje w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej.

Ściśnięty przekaz

Tabloid (ang. ściśnięty) to typ mediów lub przekazu medialnego. Historycznie – typ gazety wydawany w specjalnym małym formacie. Tabloid skierowany jest do masowego odbiorcy (krótkie teksty, sensacyjne tematy), który podróżuje środkami komunikacji miejskiej, a mniejszą gazetę łatwiej w nich czytać. Za pierwszy tabloid w historii uważany jest angielski dziennik „Daily Mirror” założony w 1903 r. Podział na gazety o mniejszym formacie i bulwarowej treści oraz na tzw. quality-papers, dzienniki poważne (a przy okazji prawie dwa razy większe, do czytania za biurkiem) mocno się teraz załamuje. W ostatnich latach opiniotwórcze światowe tytuły („Times”, „Independent”, „Die Welt”) zmniejszają format na tabloidowy, pozostając przy poważnych treściach. Te zabiegi przyniosły im wzrost sprzedaży. Podobne procesy co do formy i treści przekazu zachodzą w mediach elektronicznych.