POLITYKA

Poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Polityka - nr 1 (1) z dnia 2005-04-26; Tajemnice Końca Wojny; s. 38

Militaria

Tajemniczy Wilkołak

Akcja Werwolf (Wilkołak) należy do stosunkowo mało zbadanych epizodów ostatniej fazy wojny. Co prawda Hitler ogłosił 2 kwietnia 1945 r., że staje na czele niemieckich oddziałów partyzanckich organizowanych na terenach zajętych przez aliantów, ale nie ma dowodów na to, by Akcja W rzeczywiście nabrała szerszego rozmachu.

Po Stalingradzie, po kapitulacji Africa Korps w Tunisie i po lądowaniu aliantów na Sycylii w 1943 r. niemieccy sztabowcy zaczęli rozważać stworzenie niemieckiej partyzantki na wzór alianckiego ruchu oporu na terenach zajętych przez III Rzeszę. Szef wywiadu politycznego SS Walter Schellenberg przygotował latem 1944 r. szczegółowe plany organizacyjne terrorystycznego ruchu na zapleczu frontu.

Ideę Werwolfu upowszechnił następnie aparat propagandowy Goebbelsa wydając – w większym niż „Mein Kampf” nakładzie – powieść poległego w czasie I wojny światowej we Francji Hermanna Lönsa o działalności tajnego sprzysiężenia tępiącego w czasie wojny trzydziestoletniej (1618–1648 r.) obcych najemników. Oto próbka stylu: „Żaden z żołdaków nie uszedł cało. Niektórzy krzyczeli: Ratunku! Mamo! Ale nadaremno – odpowiadał im krzyk: Także młode koty potrafią drapać. Gdy ciała wisiały już na drzewach huśtając się na wietrze, Wilkołaki wybuchły śmiechem: Jakże pięknie dzisiaj biją dzwony!”. Od 1 kwietnia 1945 r. do końca lata nadawała Rozgłośnia Wilkoł...