POLITYKA

Sobota, 20 lipca 2019

Polityka - nr 4 (2689) z dnia 2009-01-24; Polityka. Sztuka Życia; s. 4-9

Życiorys. Staszewski

Ewa Winnicka

Tata Kazik

Synów raczej nie wychowywałem – deklaruje. – Życiem swoim próbowałem zaświadczyć, na czym to życie mniej więcej polega.

Syn Krystyny i Stanisława – który nie chciał mieć żadnego dziecka. Stanisław Staszewski przeżył Powstanie Warszawskie, potem wywieziono go do obozu w Mauthausen. Brat Jerzy tam nie trafił, bo zawrócił z ulicy po świeżo uszyty garnitur. Stanisław miał 19 lat, ciężko chorował w kacecie. Oglądał, jak żołnierze dla zabawy mordują obozowe niemowlaki, a gdy Mauthausen wyzwalali Amerykanie – jak koledzy umierają z przejedzenia amerykańskimi konserwami. Kazik: – Dla taty po Mauthausen życie przestało być warte życia. Kiedy okazało się, że mama jest w ciąży, chyba nie był gotów dać na ten okrutny i straszny świat nową jego ofiarę. Gdy dorosłem, skory byłem do potępiania taty, chociaż dawno nie żył.

Po wojnie Stanisław kończy architekturę, ale jego głównym zajęciem jest pisanie piosenek i wykonywanie ich w klubach, na przykład w warszawskiej piwnicy przy placu Grzybowskim. Jest duszą towarzystwa, obserwatorem przechodzącego w karykaturę ustroju, straceńczym bardem. – Piękny kicz – mówi o swoich piosenkach.

Kazik rodzi się w 1963 r. Kiedy jest malutki, ...

Kazimierz Staszewski, urodzony w 1963 r. w Warszawie. Muzyk, poeta, wokalista i saksofonista. Z żoną Anną Staszewską ma dwóch synów: Kazimierza (ur. w 1985 r.) i Jana (ur. w 1987 r.). Założył zespoły: Kult, KnŻ, El Doopa i Buldog. Ostatnio nagrywa piosenki innych autorów. W grudniu ukazała się płyta „Silny Kazik pod wezwaniem” z piosenkami Stanisława Grzesiuka.