POLITYKA

Piątek, 24 maja 2019

Polityka - nr 49 (2632) z dnia 2007-12-08; s. 72-75

Kultura

Katarzyna Janowska

To już nie jest mój kantorek

Rozmowa z Jerzym Jarockim o 50 latach w teatrze, aktorach, publiczności, ulubionych autorach oraz o cudownym dzieciństwie

Katarzyna Janowska: – Skąd się pan wziął w teatrze?

Jerzy Jarocki: – To zależy, gdzie umieścić ten początek? Czy w 1939 r. na rynku małego miasta (Niska), gdzie pierwszy raz publicznie do wielkiej grupy ludzi recytowałem patriotyczny wierszyk z okazji przekazania dwunastu masek gazowych tamtejszemu garnizonowi wojskowemu – dar społeczeństwa. Czy nieco później, już w trakcie okupacji, gdy z grupą przyjaciół zaanektowałem porzucony przez drogowców domek na kółkach i przerobiłem go na gmach teatralny, gdzie dawałem przedstawienia kukiełkowego teatru, głównie dla młodzieży od 3 do 15 lat z okolicznych ulic. Był to jedyny w moim życiu przypadek, że podjąłem się roli nie tylko reżysera, ale i dyrektora zarazem. Czy też może wtedy, gdy po wojnie, jako licealista, w Jeleniej Górze otworzyłem koło teatralne i grałem Majora w „Geldhabie” Fredry pod reżyserską ręką Brylińskiego? Nie. Chyba jeszcze nie.

Wydaje mi się, że dopiero w PWST w Krakowie, w końcu lat 40., po pierwszych swoich konfrontacjach z teatrami Krakowa, Warszawy, ...

Jerzy Jarocki – wybitny reżyser teatralny. Urodził się w 1929 r. w Warszawie, absolwent Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST i wydziału reżyserii moskiewskiego GITIS. Zadebiutował w 1957 r. „Balem manekinów” Brunona Jasieńskiego w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Związany z trzema scenami: krakowskim Starym Teatrem (1962–1998), wrocławskim Teatrem Polskim (1998–2000) i od 2000 r. z Teatrem Narodowym w Warszawie. Wiele jego inscenizacji przeszło do historii polskiego teatru, wśród nich: „Matka” Witkacego, „Ślub” Gombrowicza, „Wujaszek Wania” Czechowa, „Pułapka” Różewicza, „Kosmos” według Gombrowicza, „Miłość na Krymie” według Mrożka. Laureat wielu nagród, w tym Wielkiej Nagrody Fundacji Kultury, odznaczony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. W tym roku obchodzi pięćdziesięciolecie pracy reżyserskiej.