POLITYKA

Czwartek, 18 lipca 2019

Polityka - nr 2 (2) z dnia 2008-10-29; Niepodległość 1918; s. 77

Traktat ryski

Rokowania polsko-sowieckie rozpoczęły się w sierpniu 1920 r. w Mińsku. Było to już ponad rok po podpisaniu traktatu wersalskiego, wojska sowieckie stały na przedpolach Warszawy, Polska przegrała plebiscyt na Powiślu, Warmii i Mazurach, a 10 lipca zobowiązała się w Spa wobec Ententy do zawarcia umowy rozejmowej z sowiecką Rosją i sowiecką Ukrainą.

Jesienią, już po udanej kontrofensywie wojsk polskich (bitwa warszawska i niemeńska) rokowania zostały przeniesione do łotewskiej Rygi. Polska delegacja uznała sowieckie państwo ukraińskie (USSR) jako stronę rozmów, wycofując w konsekwencji uznanie dla URL, z którą wiązała ją umowa sojusznicza. Rzeczpospolita, wyczerpana wojną, nie zdecydowała się walczyć o niepodległość Ukrainy, skoro sami Ukraińcy nie poparli Petlury, a państwa zachodnie były niepodległości Ukrainy przeciwne. Zresztą, w delegacji polskiej przeważali przeciwnicy koncepcji federacyjnej (art. s. 85).

Traktat, zwany też pokojem ryskim, między Polską a Rosją i Ukrainą został podpisany 18 marca 1921 r. Kończył on wojnę polsko-bolszewicką z lat 1919–1920 i ustalał przebieg granic mię...