POLITYKA

Sobota, 24 sierpnia 2019

Polityka - nr 13 (13) z dnia 2019-08-07; Pomocnik Historyczny. 7/2019. Dzieje Śląska czyli historia na pograniczu; s. 30-35

Wojciech Mrozowicz

W orbicie Pragi

W dobie hegemonii Królestwa Czech na Śląsku tworzyła się nowa, scentralizowana struktura administracyjna wcześniej silnie rozczłonkowanego regionu.

Śląska polityka praskich władców. Zainteresowania czeskich władców sprawami śląskimi sięgają w głąb XIII w., a nasilają się wraz z postępem feudalnego rozdrobnienia i mnożeniem się księstw w nadodrzańskiej krainie (art. s. 24). Konsekwencją był brak jedności regionu, zachęcający silnych sąsiadów do jego politycznego uzależnienia. Pierwsze kroki w tym kierunku podjął Wacław II (książę czeski, od 1297 r. król). Działania dyplomatyczne młodego Przemyślidy doprowadziły w latach 1289–91 do dobrowolnego złożenia hołdu przez trzech książąt górnośląskich. Otwierały one Wacławowi drogę do zdobycia polskiej korony królewskiej (do czego doszło w 1300 r.). Zabiegi o rozszerzenie wpływów na Śląsku umożliwiło mu w 1301 r. objęcie rządów opiekuńczych w księstwach świdnickim, jaworskim i wrocławskim. Dopełniała je polityka małżeńska – władca wydał swą małoletnią córkę Małgorzatę za również małoletniego księcia brzesko-legnickiego Bolesława III (później ...