POLITYKA

środa, 20 lutego 2019

Polityka - nr 43 (2164) z dnia 1998-10-24; s. 3-9

Społeczeństwo

Zdzisław Pietrasik

Wiek sportu

Kazimierz Wierzyński w znanym wierszu "Match footballowy" zachwycał się: "Oto jest największe Colosseum świata / Tu serce żądz i życia bije najwymowniej / Tu tajemny sens wiąże i entuzjazm brata / Milion ludzi na wielkiej rozsiadłych widowni". Utwór powstał w roku 1927, teraz poeta pisałby o miliardach siedzących przed telewizorami.

Dziś sport jest spektaklem telewizyjnym, a sportowcy częścią wielkiego show-businessu. Mecz toczy się na boisku położonym w centralnym punkcie globalnej wioski, jednocześnie oglądają go widzowie oddaleni od siebie o dziesiątki tysięcy kilometrów. Nie znając się nawzajem, czczą tych samych szklanych idoli. W europejskiej metropolii i w afrykańskim miasteczku można spotkać chłopców noszących koszulki z portretami koszykarza Jordana czy piłkarza Ronaldo, których podobizny stały się powszechnie rozpoznawalnymi ikonami współczesnej cywilizacji obrazkowej, podobnie jak twarze piosenkarzy, aktorów filmów akcji i polityków decydujących o losach świata.

zobacz także:
Sportowcy polscy - pierwsza setka
Sportowcy zagraniczni - pierwsza setka

Jesteśmy samotnymi długodystansowcami

Przy okazji tego rodzaju plebiscytów pojawia się zazwyczaj pytanie, czy jest w ogóle możliwe i sensowne porównywanie wyników sportowców reprezentujących rozmaite dyscypliny, osiągane w bardzo różnych czasach: w epoce czystej, bezinteresownej rywalizacji i dziś, kiedy zawodowcy dostali prawo startu w igrzyskach olimpijskich. To prawda, że sport przeobraża się nieustannie, jak czasy i obyczaje, ale ...