POLITYKA

Wtorek, 23 lipca 2019

Polityka - nr 5 (2690) z dnia 2009-01-31; s. 16-17

Temat tygodnia

Janina Paradowska

Wiraże Tuska

Dymisja dobrego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ćwiąkalskiego oraz plany powołania komisji śledczej w sprawie zabójstwa Krzysztofa Olewnika, nastąpiły z tych samych przyczyn – politycznych.

W gabinecie Donalda Tuska dokonała się więc pierwsza zmiana personalna w resorcie kluczowym, najmocniej od początku atakowanym przez PiS. Znaczy ona coś więcej niż samą wymianę ministra.

Dymisja Zbigniewa Ćwiąkalskiego i dość rozpaczliwe desygnowanie Andrzeja Czumy (ławka kadrowa PO w przypadku resortu sprawiedliwości okazała się wyjątkowo krótka) zwieńczyły kilka innych faktów mogących świadczyć o tym, że premier zaczyna reagować nerwowo. Nie wytrzymuje presji wynikającej z nacisków PiS szykującego się do nowej ofensywy, ale także z rysujących się kłopotów gospodarczych.

Przy okazji dymisji ministra Tusk wiele mówił o wysokich standardach: trzecie samobójstwo w więzieniu, a więc minister ponosi polityczną odpowiedzialność. Tak się dzieje w wielu krajach demokratycznych i pilnowanie standardów politycznej odpowiedzialności, po latach braku egzekwowania jakiejkolwiek, byłoby chwalebne. Sam Tusk jednak wagę tej troski o standardy osłabił, urządzając istne trzęsienie ziemi w resorcie, dymisjonując jak popadnie i to w atmosferze dezawuowania odwoływanych, wskazywania na jakieś bliżej nieokreś...