POLITYKA

środa, 19 grudnia 2018

Polityka - nr 15 (15) z dnia 2018-10-30; Pomocnik Historyczny. 7-2018. Biografie. Lotnicy Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie; s. 36-39

Postacie. Wspaniała dwunastka

Bożena GostkowskaRobert Gretzyngier

Witold Łokuciewski (1917–90)

Ostatni dowódca dywizjonu 303 znany był jako Tolo. Tak mówili o nim wszyscy: rodzina, przyjaciele, koledzy. Tak pisał o nim Arkady Fiedler w „Dywizjonie 303”.

Pochodził z rodziny ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych, od pokoleń związanej z Wileńszczyzną i zasłużonej dla swojej małej ojczyzny. Jego ojciec Antoni Łokuciewski założył w 1918 r. pierwsze i jedyne polskie Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego w Oszmianie, a w 1922 r. był marszałkiem Sejmu Wileńskiego, który zdecydował o przyłączeniu Wileńszczyzny do Polski.

Tolo urodził się 1 lutego 1917 r. w głębi carskiej Rosji, w Kamieńskiej Stanicy nad Donem, gdzie ojciec matematyk pracował jako nauczyciel. W 1918 r., gdy Polska odzyskała niepodległość, Łokuciewscy wrócili do Oszmiany, w której Tolo spędził dzieciństwo i lata nauki szkolnej. W 1935 r. zdał maturę w Gimnazjum im. Jana Śniadeckiego założonym przez ojca.

Karierę wojskową rozpoczął w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, ale konie przegrały z samolotami. W Szkole Orląt wszystko się zaczęło – entuzjazm i zauroczenie lotnictwem. Pierwszy samodzielny lot bez instruktora wprawił go w euforię: „Początkowo nie ...