POLITYKA

Niedziela, 16 czerwca 2019

Polityka - nr 6 (6) z dnia 2011-06-01; Pomocnik Historyczny. 1941. Operacja Barbarossa. Wojna między Hitlerem i Stalinem; s. 37-42

Od sierpnia/września ‘39 do czerwca ‘41

Tadeusz Zawadzki

Wojny Hitlera

Nie tracąc z pola widzenia głównego celu militarnego, ataku na ZSRS, Hitler rozegrał najpierw kilka kampanii wojennych. Zapewniał sobie dostawy surowców, bezpieczeństwo na tyłach i bazy do dalszych działań.

Kampania polska.

Hitler, gdy już zdecydował się na wojnę, miał do rozstrzygnięcia: atakować wpierw słabszego z przeciwników, Polskę, ryzykując na Zachodzie – czy najpierw Francję, zostawiając niezabezpieczone tyły na Wschodzie? Trzeba przyznać, że trafnie ocenił sytuację: bierność i nieprzygotowanie do wojny zachodnich aliantów przy jednoczesnej słabości Polski. Pakt ze Stalinem znakomicie ułatwił mu wybór. 1 września 1939 r. Hitler zbrojnie najechał Polskę.

Kampania była dość krótka, trwała do 5 października, kiedy ostatnie zwarte oddziały WP złożyły broń pod Kockiem. Najpierw stoczono bitwę graniczną. Mimo lokalnych sukcesów wojsk polskich (pod Mokrą i Mławą) została przegrana przez nie w ciągu 5 dni. Skutkiem była utrata swobody operacyjnej. Następny tydzień upłynął pod znakiem ogólnego odwrotu WP. Polskie siły zostały rozcięte na kilka odizolowanych od siebie zgrupowań. Niemcy już 8 września dotarli do Warszawy, 12 – do Brześcia nad Bugiem (do linii demarkacyjnej z paktu Ribbentrop-Mołotow) i Lwowa.

Wycofujące się armie Poznań i Pomorze pod ogólnym zwierzchnictwem gen. Tadeusz Kutrzeby wykonał...

Załączniki

  • W drodze do Barbarossy

    W drodze do Barbarossy - [rys.] Krysik Jarosław