POLITYKA

środa, 20 marca 2019

Polityka - nr 6 (6) z dnia 2011-06-01; Pomocnik Historyczny. 1941. Operacja Barbarossa. Wojna między Hitlerem i Stalinem; s. 42-46

Od sierpnia/września ‘39 do czerwca ‘41

Sławomir Dębski

Wojny Stalina

Gdy Hitler ruszył na Europę, Stalin zaczął budować sowiecką strefę wpływów, korzystając po części z ustaleń paktu Ribbentrop-Mołotow. Rozszerzył władztwo polityczne i ideologiczne, ale strategicznie niewiele zyskał.

Propagandowe ubezpieczenie.

Po 3 września 1939 r. i zaistnieniu stanu wojny między III Rzeszą i mocarstwami zachodnimi pozycja Związku Sowieckiego uległa poważnemu wzmocnieniu. Stalin był jednak bardzo ostrożny w realizacji postanowień tajnego protokołu z 23 sierpnia 1939 r. Nie chciał bez potrzeby i przedwcześnie komplikować swoich stosunków z mocarstwami zachodnimi. Ostatecznie wojna w Europie dopiero się rozpoczynała, a jej wynik nie był pewny. I choć podjęcie przygotowań do wkroczenia Armii Czerwonej do Polski zostało na Kremlu zarządzone 6 września 1939 r., to Stalin czekał na najbardziej dogodny moment.

W Moskwie rozważano możliwość propagandowego wykorzystania informacji o upadku Warszawy 9 września, jak się później okazało nieprawdziwej, dla uzasadnienia agresji na Polskę, ale ostatecznie decyzja o wkroczeniu zapadła 11 września. Prawdopodobnie pod wpływem docierających do Moskwy informacji, że mocarstwa zachodnie nie zdecydują się zaangażować militarnie, aby przyjść z pomocą sojuszniczej RP. 12 września 1939 r., na francusko-brytyjskiej naradzie wojennej w Abbeville, ostatecznie zapadła właśnie taka decyzja. Jednak nawet w tych ...