POLITYKA

Piątek, 18 stycznia 2019

Polityka - nr 3 (2842) z dnia 2012-01-18; s. 94

Andrzej Krzysztof Wróblewski (1935–2012)

Daniel Passent

Wróbel

Andrzeja Krzysztofa Wróblewskiego poznałem w październiku 1956 r. i od tamtego czasu, przez ponad pół wieku, pozostawał moim najbliższym przyjacielem. Andrzej przyszedł na świat i wychował się wśród inteligencji żoliborskiej. Jego ojciec (również Andrzej) był znanym krytykiem teatralnym, a matka – Wanda – reżyserem i dyrektorką Teatru Ziemi Mazowieckiej. Andrzej wychował się w rodzinie lewicującej, w klimacie PPS i Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, wśród takich ludzi jak Igor Newerly i jego syn Jarosław Abramow, z którym działał potem w Studenckim Teatrze Satyryków. Andrzej zaczynał tam od obsługi reflektora i z czasem trafił na scenę. Na pierwszym miejscu w rodzinie była praca dla ludzi – polityka i sztuka.

Po studiach polonistycznych Wróbel, na mocy obowiązujących wówczas nakazów pracy, ale i może trochę przy wsparciu rodziców, trafił do redakcji pisma „Teatr”, którego naczelnym redaktorem był Edward Csato, a następnie Jerzy Koenig, czyli elita krytyków polskich. Potem pracował w „Sztandarze Młodych”, skąd duża grupa młodych i zbuntowanych dziennikarzy przeszła do POLITYKI.

Pracując w POLITYCE w cią...