POLITYKA

środa, 27 marca 2019

Polityka - nr 1 (1) z dnia 2005-04-26; Tajemnice Końca Wojny; s. 23

Militaria

Wybuch wojny na Dalekim Wschodzie

Zaskakujący atak sił japońskich na amerykańską bazę Pearl Harbor, 7 grudnia 1941 r., zmienił wojnę toczoną w Europie w globalną. Neutralne dotąd Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, europejskie mocarstwa kolonialne, Chiny, a wreszcie i Rosja sowiecka starły się w basenie Pacyfiku z japońskim Imperium Wschodzącego Słońca.

Z gigantycznego teatru wojny na Dalekim Wschodzie w pamięci powszechnej utrwaliła się przede wszystkim wojna na Pacyfiku, prowadzona siłami morskimi, lotniczymi i lądowymi, i jej kluczowe momenty, takie jak zagłada części floty wojennej USA w Pearl Harbor, wielkie bitwy wokół wysp zagubionych na Oceanie Spokojnym, zmagania na Filipinach, zrzucenie bomb atomowych na japońskie miasta Hiroszimę i Nagasaki. Może mniej pamiętane są walki w Azji Południowo-Wschodniej, nieudane plany japońskiej inwazji na Australię, okrucieństwo armii japońskiej wobec jeńców wojennych (w japońskich obozach śmiertelność jeńców była prawie 10-krotnie wyższa niż w niemieckich) i ludności cywilnej, potwornie ciężkie warunki walki na frontach tej wojny.

Armia cesarza-boga Hirohito (1901–1989) zasłynęła z fanatyzmu i determinacji. Jej symbolem stali się kamikadze (po japońsku boski wiatr), doskonale wyszkoleni piloci wykonujący samobójcze loty na wojskowe cele wroga.

Logika wydarzeń w cesarstwie japońskim wiodła do wojny, odkąd do władzy doszli w nim nacjonaliści w mundurach. Poprowadzili Japonię ...