POLITYKA

Poniedziałek, 20 maja 2019

Polityka - nr 38 (3178) z dnia 2018-09-19; s. 93

TADEUSZ DREWNOWSKI 1926–2018

Marian Turski

Wzorzec z Sèvres

Odszedł literaturoznawca, wieloletni szef działu kultury POLITYKI, kolejny z moich przyjaciół.

Poznaliśmy się w 1947 r. W dopiero co odbudowanym i oddanym do użytku w związku z wyborami w 1947 r. Domu Poselskim przy ulicy Wiejskiej odbyło się – pompatyczna nazwa – Pierwsze (drugiego już nie było) Spotkanie Młodych Lewicowych Intelektualistów. Parę dziesiątków osób, a ja przypominam sobie tylko garstkę. Więc wspomniany Tadeusz Drewnowski, Leszek Kołakowski, Roman Zimand, Wiktor Woroszylski, Arnold Słucki, Jarek Ładosz (filozof), Mieczysław Walczak (politolog), Hania Kamińska (późniejsza Bocheńska, a potem Jedlicka), niemal pewien jestem, że był Tadeusz Borowski.

Bardzo różne życiorysy młodych ludzi. Gwardia Ludowa i Armia Krajowa, zsyłka do Kazachstanu i Auschwitz, powstanie warszawskie i pobyt w getcie. Taki krajobraz po bitwie zmuszał młodych do zastanowienia: jak dalej żyć, jak się uporać z nową rzeczywistością i najważniejsze: co z Polską?

Brat Tadeusza Jerzy był jednym z założycieli konspiracyjnej organizacji i pierwszym komendantem Polskiej Ludowej Akcji Niepodległości PLAN; ci, którzy przeżyją aresztowania, zasilą szeregi Armii Krajowej.