POLITYKA

Czwartek, 21 lutego 2019

Polityka - nr 27 (2408) z dnia 2003-07-05; s. 32-33

Kraj / Rodzinni przestępcy

Andrzej Goszczyński

Z katem przy stole

Bogdan W. nie bił swej żony specjalnie często: dwa, trzy razy tygodniowo. Nie było to zresztą poważne bicie. Zazwyczaj przylał ręką, zaledwie kilka razy użył kabla od żelazka. Po czwartej interwencji policji sprawa trafiła do prokuratora, a potem do sądu. Wyrok był kontrowersyjny: półtora roku w zawieszeniu pod warunkiem, że odbędzie program terapeutyczny dla sprawców przemocy domowej.

W USA tego rodzaju orzeczenie sądu to codzienna praktyka. Dotyczy to nie tylko zbyt gwałtownych mężczyzn, ale również alkoholików, narkomanów oraz innych ludzi w niebezpieczny sposób nieradzących sobie z własnymi emocjami. W Polsce zawieszenie kary uwarunkowane odbyciem terapii psychologicznej jest całkowitą nowością.

Słowem i czynem

Według danych Centrum Praw Kobiet prawie jedna trzecia kobiet w pewnym okresie swojego życia staje się ofiarą przemocy w rodzinie, a samo zjawisko występuje we wszystkich grupach społecznych. Dane te dotyczą różnych form przemocy: bicia, wymuszania współżycia seksualnego, poniżania i znęcania się psychicznego. Sprawcami przemocy zarówno fizycznej jak i psychicznej bywają też kobiety, ale w 90 proc. to one są ofiarami. Badania dotyczące przemocy w rodzinie przeprowadziło w ubiegłym roku CBOS. W raporcie na ten temat czytamy: „Pytanie o przemoc fizyczną w małżeństwie należy do najtrudniejszych problemów badawczych. Ofiary przemocy nie chcą się przyznawać do tego, że są bite, a sprawcy – że dopuszczają się takich ...

Terapia brutali

Elementy terapii osób stosujących przemoc domową:

• Praca z własnym emocjami – co robić z gniewem, złością, niezadowoleniem? Jak inaczej niż agresją je uzewnętrzniać, poszukiwanie nowych form ekspresji.

• Trening podstawowych form kontaktu z partnerem – rozmowa, negocjacje, rozwiązywanie problemów na zasadzie kompromisu.

• Sposoby radzenia sobie z najbardziej typowymi, wyraźnie zdefiniowanymi problemami: nieporozumienia małżeńskie, wychowanie dzieci, kwestie finansowe w związku, sposób spędzania wolnego czasu, planowanie przyszłości itp. Racjonalizacja tych konfliktów pozwala na traktowanie ich oddzielnie, ma to pomóc uniknąć konfliktów skumulowanych, wszechogarniających, ponieważ te najczęściej rodzą agresję.

• Stałe śledzenie zmian w życiu domowym i bieżące korekty zachowań i małżonka.