POLITYKA

Poniedziałek, 19 sierpnia 2019

Polityka - nr 31 (2515) z dnia 2005-08-06; s. 48-49

Świat / Irak codzienny

Magdalena Mughrabi

Zadzwoń do MSW

Krew, trupy, leje po bombach, poczerniałe wraki samochodów, bieda, bezradni ludzie. Taki obraz Iraku widzimy w naszej telewizji. A ja przez cały tydzień, dzień w dzień, oglądałam telewizje irackie i czytałam tamtejszą prasę. Oto czego się dowiedziałam.

Zacznę jak przykładny widz telewi-zyjny: od serialu. Tytuł „Wojna i miłość”. To powtarzany obecnie serial, nakręcony w czasie okupacji amerykańskiej w prywatnej telewizji asz-Szarkijja. Główni bohaterowie po serii śmiesznych perypetii wreszcie biorą ślub jak w każdej miłosnej opowieści. Tu jednak szybko zakochanych dogania iracka smutna rzeczywistość: młoda para ginie w eksplozji jadąc na miesiąc miodowy – śmiercią kończy się ostatni odcinek. Inny popularny tasiemiec to „Nocne wilki”. Bije z niego obraz bezprawia: sceny porwań, ataków terrorystycznych mieszają się z problemami życia codziennego.

Wydaje się, że Irakijczycy – bardziej niż na chaos i krwawe zamachy – narzekają na brak wody pitnej, przerwy w dostawie prądu, które paraliżują pracę fryzjerek, restauratorów i biur. Ludzie muszą staczać walkę na wielu frontach. Z korupcją i z rebeliantami wiadomo jak walczyć, ale z palącym słońcem? Popularny publicysta niezależnego dziennika „Az-Zaman” Walid az-Zabidi przywołuje metody babek, które dla ochłody ustawiały w mieszkaniach wielkie gliniane naczynia z&...