POLITYKA

Wtorek, 23 kwietnia 2019

Polityka - nr 42 (2320) z dnia 2001-10-20; s. 3-7

Raport

Janina ParadowskaAgnieszka Zagner  [wsp.]

Zespół Millera

Mamy rząd, dziewiąty w III Rzeczypospolitej! Koalicyjny gabinet Leszka Millera powstał rekordowo szybko, w większości też wiadomo, czego można się spodziewać po jego członkach. Tworzą go bowiem ludzie doświadczeni i sprawdzeni. To dobra wiadomość. Gorsza jest ta, że sam rząd wydaje się dużo lepszy niż porozumienie koalicyjne, które go stworzyło. Zawiera ono więcej ogólnych postulatów niż konkretnych ustaleń, a to nie najlepiej rokuje w niespokojnych czasach.

Na przebycie drogi prowadzącej od wyborów do rządu Leszkowi Millerowi wystarczyło 17 dni. Nie jest to wprawdzie rekord szybkości, ale zważywszy, że trzeba było zawierać koalicję z PSL, przeszkody pokonano sprawnie. Bo też ma to być – jak deklaruje Leszek Miller – sprawny rząd i sprawna koalicja. To powinno odróżniać obejmujących władzę od tych, którzy ją oddają.

Jest to rząd najmniej liczny spośród dotychczasowych. Radę Ministrów w składzie konstytucyjnym tworzyć będzie 16 osób (premier i 15 ministrów). Nie udało się co prawda zrealizować wariantu minimalnego – gabinetu 14-osobowego, z jednym wicepremierem i bez oddzielnych resortów kultury i zdrowia, co leżało w planach Sojuszu, ale w planach leżało też samodzielne sprawowanie władzy, co po wyborach okazało się niemożliwe. Można więc uznać, że ostatecznie Miller przedstawił Radę Ministrów w składzie liczebnie optymalnym. Nie oznacza to jednak, że w samą strukturę rządu nie wpisano niejasności i możliwych konfliktów.

Baronowie poza rządem

Ministrowie Millera ...

Prezes RM

Leszek Miller

55 lat. Działacz ZMS i PZPR, członek Biura Politycznego KC. Absolwent WSNS przy KC. Zasiadał przy Okrągłym Stole. Oskarżany o przestępstwo dewizowe związane z tzw. moskiewską pożyczką. Minister pracy w latach 1993–96. Od 1996 r. szef URM, min. spraw wewnętrznych. Od 1990 r. sekretarz gen., a od 1997 r. przew. SdRP i szef SLD.

• Byłem zainteresowany marksizmem, ale nie jako instrukcją, jak robić rewolucję, ale jako analizą ówcześnie istniejącego świata.
(„Res Publica Nowa”, luty 2001)

Kancelaria PRM

Marek Wagner
• szef Kancelarii

Lech Nikolski
• szef gabinetu politycznego

Grzegorz Rydlewski
• szef doradców

Michał Tober
• rzecznik rządu

Wicepremierzy

Marek Belka
• minister finansów • budżet • finanse publiczne • instytucje finansowe

49 lat. Profesor nauk ekonomicznych. Przez kilka miesięcy minister finansów i wicepremier w rządzie SLD-PSL. Ostatnio doradca ekonomiczny prezydenta Kwaśniewskiego. Przed wyborami zaproponował m.in. opodatkowanie odsetek od lokat bankowych, likwidację ulg podatkowych dla osób fizycznych oraz podwyżki VAT.

• Nie mam pomysłu, jakiego rodzaju kompromis zaproponować Radzie Polityki Pieniężnej, żeby ta w znaczący i radykalny sposób zmieniła swój kurs. Dlatego nie bardzo też widzę siebie w przyszłości na stanowisku ministra finansów.
(„Polityka”, 25.08.2001)

 

Marek Pol
• minister infrastruktury • transport • łączność • gospodarka morska • rozwój regionalny • budownictwo i architektura • gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa

48 lat. Przewodniczący Unii Pracy. Absolwent Politechniki Poznańskiej i poznańskiej AE. W PZPR od 1976 r. do końca. Założyciel Unii Socjaldemokratycznej, a następnie UP. Minister przemysłu i handlu w rządzie Pawlaka (m.in. nadzorował podpisanie polsko-rosyjskiej umowy dotyczącej budowy gazociągu z Rosji do Niemiec).

•  (...) Jesteśmy partią o bardzo silnie zakorzenionym poczuciu suwerenności, wbrew temu, co niektórzy nasi przeciwnicy mówią.
(„Życie Warszawy”, 6.07.2001)

 

Jarosław Kalinowski
• minister rolnictwa • rolnictwo • rozwój wsi • rynki rolne

39 lat. Absolwent zootechniki na SGGW. Działacz ZMW, a od 1989 r. PSL.

Od 1997 r. prezes PSL. Wicepremier i minister rolnictwa w rządzie Cimoszewicza. W latach 1990–97 wójt w gminie Somianka, gdzie mieszka i prowadzi ponad 20-hektarowe gospodarstwo.

• My mamy nasz program i będziemy twardo pilnować, żeby był realizowany. (...) Czas skończyć z zasadą TKM. My jej na pewno nie będziemy stosować. Nie będziemy wymiatać po wyborach wszystkich: od prezesa do sekretarki.
(„Nowe Państwo”, 27.07.2001)

Min. Spraw Wewn. i Administracji

Krzysztof Janik

51 lat. Sekretarz generalny SLD. Prawnik, doktor nauk politycznych. Działacz ZMW i ZSMP. Od 1968 r. członek PZPR. Kierownik Zespołu Inteligencji KC (1986–90). Poseł od 1993 r. Specjalista od spraw samorządu terytorialnego. W latach 1996–97 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta. Szef ostatniej kampanii wyborczej SLD. Odpowiedzialny za struktury terenowe Sojuszu.

• Trzeba mieć sporo cierpliwości pracując z Leszkiem Millerem. I odwrotnie: on musi mieć olbrzymią cierpliwość, by wytrzymać ze mną.
(„Życie Warszawy”, 20.09.2001)

Ministerstwo obrony narodowej

Jerzy Szmajdziński

49 lat. Ekonomista. Działacz ZSMP, członek PZPR. Od 1993 r. sekretarz generalny SdRP. Obecnie wiceprzewodniczący SLD. Poseł od 1989 r. (za czasów koalicji SLD-PSL przewodniczący komisji obrony narodowej, a w Sejmie ostatniej kadencji jej wiceprzewodniczący). Zwolennik modernizacji armii.

• Jesteśmy przeciwni wszystkiemu, co tak rozwadniałoby NATO, że przestałoby być militarnym sojuszem państw Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Zatem europejski filar militarny tak, ale wkomponowany w NATO, czyli poddany wspólnemu dowództwu, wspólnemu planowaniu, wspólnej logistyce.
(„NIE”, 3.05.2001)

Ministerstwo Sprawiedliwości

Barbara Piwnik

46 lat. Sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie. Orzekała w wielu głośnych sprawach, m.in. zabójstwa Wojtka Króla, gangu „Rympałka”, prowadzi proces dotyczący tzw. afery FOZZ. Słynne stały się jej ostre upomnienia adwokatów i oskarżonych próbujących przeciągać proces. Ostatnio dyrektor dep. sądów i notariatu w Min. Sprawiedliwości.

• Jeszcze przed wejściem w życie nowego kodeksu karnego dostrzegałam w nim niefortunne rozwiązania. Dziś bez satysfakcji stwierdzam, że się nie myliłam. (...) Sędziom powinno stworzyć się jak najszerszy katalog kar, aby mogli dokonać najwłaściwszego wyboru kary stosownie do wagi popełnionego przestępstwa.
(„Tygodnik AWS”, 23.01.2000)

Minister Edukacji i Sportu

Krystyna Łybacka

55 lat. Absolwentka Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (matematyka). Doktor nauk matematycznych w Politechnice Poznańskiej. Należała do PZPR (1978–90). Od 1991 r. zasiada w Sejmie. Jest specjalistą SLD od spraw oświaty i szkolnictwa wyższego. Sprzeciwia się przeprowadzeniu w 2002 r. nowej matury.

• My na edukacji nie będziemy oszczędzać. Na to pieniądze będą. Mówiliśmy, że edukacja jest priorytetem SLD i jako minister edukacji ten priorytet podtrzymam.
(„Gazeta Wyborcza”, 11.10.2001)

Min. Spraw Zagranicznych

Włodzimierz Cimoszewicz

51 lat. Doktor prawa. W latach 1971–90 członek PZPR, nie wstąpił do SdRP. Od 1985 r. prowadził 20-hektarowe gospodarstwo rolne. Kandydat lewicy w wyborach prezydenckich w 1990 r. Poseł wszystkich kadencji Sejmu III RP. W 1991 r. protestował przeciwko złożeniu ślubowania przez Leszka Millera oskarżanego o udział w tzw. moskiewskiej pożyczce. W latach 1993–95 wicepremier i minister sprawiedliwości. Premier koalicji SLD-PSL w latach 1996–97. W 1999 r. przystąpił do SLD.

• Wszystkie koalicje funkcjonowały w koślawy sposób. (...) jest to nieuchronne, gdy ugrupowania o  rozbieżnych poglądach, o rozbieżnych programach, decydują się na współpracę; zawsze musi gdzieś zgrzytać.
(„Salon Polityczny Trójki”, 26.09.2001)

Min. Ochrony Środowiska

Stanisław Żelichowski

57 lat. Ukończył SGGW (leśnictwo). Minister środowiska w latach 1993–97. Od 1970 r. członek ZSL, poseł tej partii w Sejmie kontraktowym. W 1990 r. został członkiem Rady Naczelnej PSL. Poseł od 15 lat. Bronił lasy przed reprywatyzacją.

• Chcemy traktować środowisko nie jako należną nam spuściznę po przodkach, ale jako szczególnie cenny majątek, który pożyczyliśmy od wnuków i który powinniśmy dla nich zachować w maksymalnie nieskażonym stanie.
(„Przegląd Tygodniowy”, 23.04.1997)

Min. Pracy i Polityki Społecznej

Jerzy Hausner

52 lata. Profesor nauk ekonomicznych. W latach 80. sekretarz krakowskiej PZPR.

Dyrektor generalny w URM (1994–96), szef zespołu doradców ds. gospodarczych przy wicepremierze Kołodce. W czasie rządów premiera Cimoszewicza był pełnomocnikiem ds. reformy zabezpieczenia społecznego. Od 1996 r. doradca ekonomiczny prezydenta.

• Trudno przypuszczać, że sytuacja na rynku pracy w najbliższych latach poprawi się, chociażby ze względów demograficznych. Rozwiązania instytucjonalne: płaca minimalna, pakiety osłonowe, wynagrodzenia za czas choroby zamiast zachęcać do tworzenia miejsc pracy, nakłaniają do zwolnień.
(„Rzeczpospolita”, 5.04.2001)

Ministerstwo Skarbu Państwa

Wiesław Kaczmarek

43 lata. Absolwent Politechniki Warszawskiej. W latach 1993–96 minister przekształceń własnościowych. Krytykowany przez ówczesnego koalicjanta PSL za zbyt szybką prywatyzację. Ostatnio zgłaszał zastrzeżenia wobec prywatyzacji PKN Orlen i Rafinerii Gdańskiej. Przylgnęła do niego etykietka lewicowego liberała.

• Wykorzystywanie prywatyzacji jako narzędzia do gaszenia pożaru w finansach publicznych jest krótkowzroczne. Jeśli teraz wszystko sprzedamy, to co zaoferujemy inwestorom w 2002 r.? (...) Zamierzamy radykalnie zmienić podejście do prywatyzacji. Trzeba zastanowić się, jak zagospodarować środki z prywatyzacji, by wspomagały proces ożywienia gospodarki, a nie tylko wypełniały budżetowe dziury.
(„Puls Biznesu”, 22.08.2001)

Ministerstwo Gospodarki

Jacek Piechota

42 lata. Absolwent Politechniki Szczecińskiej (technologia i inżynieria chemiczna). Działacz ZHP, SZSP, ZSP, PZPR. Poseł od 1985 r. Szef zachodniopomorskiego SLD. Ostatnio przewodniczący sejmowej komisji małych i średnich przedsiębiorstw.

• Zakaz pracy w niedzielę to absurd. Byłbym raczej za bodźcami ekonomicznymi... Administracyjne ingerowanie w gospodarkę nie ma sensu.
(„Gazeta na Pomorzu”, 29.03.2001)

Ministerstwo Zdrowia

Mariusz Łapiński

44 lata. Profesor kardiolog. Dyrektor Centralnego Szpitala Klinicznego przy ul. Banacha w Warszawie. Poseł. Specjalista od systemu ochrony zdrowia w SLD.

• Nie jestem przerażony. Ktoś musi zacząć porządkować ten bałagan. Jestem pewien, że można naprawić system opieki zdrowotnej w Polsce, zresztą nie mamy innego wyjścia.
(„Trybuna”, 7.09.2001)

Min. Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Andrzej Celiński

51 lat. W PRL opozycjonista, organizator Latającego Uniwersytetu i Towarzystwa Kursów Naukowych, działacz KOR i „S”. Internowany w stanie wojennym. W latach 1989–93 senator. Członek najpierw UD, następnie UW. W 1999 r. wykonał słynną woltę, opuszczając UW i przystępując do SLD. Wiceprzewodniczący SLD.

• Nie czuję się w SLD jak figurant. Wybrano mnie na wiceprzewodniczącego partii, kierowałem komisją programową. Liderzy SLD domagają się ode mnie kreatywności. Gdy bywałem ostrożny w ujawnianiu opinii w bardziej drażliwych sprawach, mówili: „Jesteś tu po to, by wnieść swoje pomysły, swoje wartości, a nie tylko nazwisko!”.
(„Gazeta Wyborcza”, 26.09.2000)

Ministerstwo Nauki

Michał Kleiber

55 lat. Absolwent Politechniki Warszawskiej (Wydział Inżynierii Lądowej) i Uniwersytetu Warszawskiego (Wydział Matematyki, Mechaniki i Informatyki). Dyrektor Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. Redaktor naczelny czasopisma naukowego o międzynarodowym zasięgu „Arcanes of Computational Methods in Engineering”. Uczestnik negocjacji z UE w zakresie współpracy naukowej.

• Przez lata polska nauka była jednak dość daleko od standardów światowych. Dziś nieszczęściem polskiej nauki jest to, że nie trafiają do niej najzdolniejsi ludzie. A tylko tacy mogą robić w nauce coś wartościowego.
(„Gazeta w Lublinie”, 27–28.02.1999)